Voorwoord

Poster ter promotie van de Rode Garde die mensen in elkaar slaat, eigendommen vernielt en huizen leegrooft. De slogan op de poster luidt: “Vernietig de oude wereld; bouw een nieuwe wereld.”

De Chinezen hechten veel waarde aan de ‘Tao’, of de ‘Weg’. In de oudheid zou men een wrede keizer ‘een decadente leider’ genoemd hebben, die ‘niet volgens de Tao leeft’. Van elke daad die niet overeenstemde met de morele standaard, welke in het Chinees wordt aangeduid met de twee karakters Dao De (respectievelijk “Tao” en “Deugdzaamheid”), werd gezegd dat “het niet het principe van de Tao volgde”. Zelfs revolterende boeren hingen spandoeken uit die zeiden: “In naam van de hemel, verwerf de Weg.” Lao Zi[1] zei: “Er is iets mysterieus en volledigs, dat bestond vóór hemel en aarde. Stil, vormloos, compleet, en nooit veranderend. Eeuwig en overal volmaakt levend is het de moeder van alle dingen. Ik ken haar naam niet; ik noem het de Weg.” Dit suggereert dat de wereld uit de ‘Tao’ is gevormd.

De laatste honderd jaar heeft de plotse invasie van het communistische spook een kracht gecreëerd die tegen de natuur en de mensheid ingaat, en die immense pijn en tragedies heeft veroorzaakt. Het bracht tevens de menselijke beschaving naar de rand van de vernietiging. Door allerlei soorten wreedheden te begaan die ingaan tegen de Tao en door zich te verzetten tegen hemel en aarde, is het een uiterst kwaadwillige kracht geworden die tegen het universum is gekeerd.
“De mens volgt de aarde, de aarde volgt de hemel, de hemel volgt de Tao en de Tao volgt wat natuurlijk is.”[2] In het oude China geloofden de mensen in het zich schikken naar, harmoniseren met en samenleven volgens de wetten van de hemel. De mensheid integreert zich met hemel en aarde en leeft ermee samen in wederzijdse afhankelijkheid. De Tao van het universum is onveranderlijk. Het universum beweegt zich volgens de Tao op een geordende wijze. De aarde volgt de veranderingen van de hemel, van waaruit de vier verschillende seizoenen voortkomen. Door de hemel en aarde te respecteren, geniet de mensheid een harmonieus leven vol dankbaarheid en voldoening. Dit wordt gereflecteerd in het Chinese gezegde “een geschikt tijdstip volgens de hemel, een gunstige positie volgens de aarde en harmonie onder de mensen.”[3] Volgens de Chinese gedachtegang volgen astronomie, geografie, het kalendersysteem, de geneeskunde, de literatuur en zelfs sociale structuren allemaal dit begrip.

Maar de Communistische Partij promoot ‘de mens boven de natuur’ en een filosofie van strijd in verzet tegen het hemelse, de aarde en de natuur. Mao Zedong zei: “het strijden met de hemel verschaft oneindige vreugde, het strijden met de aarde verschaft oneindige vreugde en het strijden met de mens verschaft oneindige vreugde.” Misschien beleefde de Communistische Partij echt vreugde aan deze strijd, maar het Chinese volk heeft er alleen maar onder geleden.

I. Strijd met de mens en vernietig de menselijke natuur

Goed en kwaad door elkaar haspelen en de menselijkheid uitroeien

Een mens is eerst en vooral een natuurlijk wezen en vervolgens een sociaal wezen. “Mensen zijn bij hun geboorte van nature goed”[4] en “alle mensen bezitten een hart vol mededogen”[5] zijn enkele van de vele richtlijnen die een mens tijdens de geboorte met zich meekrijgt, richtlijnen die hem in staat stellen om het juiste van het foute te onderscheiden en het goede van het kwade. Desondanks zijn mensen in de ogen van de CCP gelijk aan dieren of zelfs machines. Volgens de CCP zijn de bourgeoisie en het proletariaat slechts materiële krachten.

Het doel van de CCP is mensen te beheersen en hen geleidelijk in rebellerende en revolterende misdadigers te veranderen. Marx zei: “Materiële krachten kunnen alleen maar met materieel geweld omver geworpen worden.” en “Een theorie wordt eveneens een materiële kracht vanaf het ogenblik dat ze de massa in haar greep heeft.”[6] Hij geloofde dat de hele menselijke geschiedenis niets anders is dan de voortdurende evolutie van de menselijke natuur en dat de menselijke natuur in feite klassennatuur is. Hij beweerde dat niets inherent of aangeboren was, maar dat alles het resultaat was van de omgeving. Hij beweerde dat een menselijk wezen ‘een sociale mens’ is. Hij was het oneens met het concept van de ‘natuurlijke mens’ gepostuleerd door Feuerbach. Lenin was van mening dat het Marxisme niet op natuurlijke wijze kon groeien onder het proletariaat, en van buitenaf opgelegd zou moeten worden. Ondanks zijn inspanningen slaagde Lenin er niet in de economische strijd van de arbeiders in een politieke machtsstrijd om te vormen. Zodoende zette hij al zijn hoop op de ‘Geconditioneerde Reflextheorie’, uitgevonden door Nobelprijswinnaar Ivan Petrovich Pavlov. Lenin zei dat deze theorie “een belangrijke betekenis had voor het proletariaat wereldwijd”. Trotsky[7] hoopte zelfs tevergeefs dat deze mentale conditionering niet alleen een persoon psychologisch zou veranderen, maar dat er zich ook fysisch een verandering zou voordoen. Op dezelfde manier als een hond kwijlt wanneer hij zijn maaltijdbelletje hoort, werd er van soldaten verwacht dat zij bij het horen van geweerschoten moediger de frontlinies zouden ingaan en aldus hun leven zouden toewijden aan de Communistische Partij.

Sinds de antieke oudheid hebben mensen geloofd dat beloningen het resultaat zijn van harde inspanningen en arbeid. Door hard te werken verkrijgt men een voorspoedig leven. Mensen verachten luiheid en zien het verwerven van voordelen zonder ervoor te werken als immoreel. Nadat de Communistische Partij zich als een plaag over China had verspreid, moedigde zij het sociale uitschot en de nietsnutten aan om het land te verdelen, privé-eigendommen te roven en mannen en vrouwen te tiranniseren – dit alles in het openbaar en onder het mom van de wet.

Iedereen weet, dat het goed is om zijn ouders te respecteren en voor de kinderen te zorgen, en dat het slecht is geen eerbied voor ouderen en leraren te hebben. De opvoeding in het oude Confucianisme bestond uit twee delen: ‘Xiao Xue’ (elementaire studies) en ‘Da Xue’ (gevorderde studies). De ‘Xiao Xue’ opvoeding, voor kinderen jonger dan 15 jaar, concentreerde zich vooral op onderwerpen met betrekking tot netheid, sociale interacties en etiquette (d.w.z. opvoeding wat betreft hygiëne, sociaal gedrag, spraak, enz.). De ‘Da Xue’ opvoeding benadrukte deugdzaamheid en het verwerven van de Tao.[8] Tijdens de lastercampagnes van de CCP om Lin Biao[9] en Confucius te bekritiseren en het respect voor leerkrachten af te keuren, veegde de Partij alle morele standaarden weg uit de geesten van de jongere generatie.

Een eeuwenoud gezegde luidt: “Is iemand mijn leraar voor slechts één dag, dan nog zou ik hem mijn hele leven lang moeten respecteren als ware hij mijn vader.”
Op 5 augustus 1966 werd Bian Zhongyun, een leerkracht van de middelbare school voor meisjes die verbonden was aan de Gewone Universiteit van Beijing, door haar studentes op straat geparadeerd met een grote ezelsmuts op in kleren bevlekt met zwarte inkt. Temidden van haar studenten die al kloppend op vuilnisbakken door de straat marcheerden, werd ze gedwongen een beledigend schoolbord om haar nek te dragen. Ze werd op haar knieën gedwongen, afgeranseld met een houten stok met spijkers erdoor en overgoten met kokend water. Ze werd doodgemarteld.

Een schoolhoofd van de middelbare school die verbonden was aan de Universiteit van Beijing werd door zijn studenten gedwongen om op een kapotte waskuip te slaan en te roepen: “Ik ben een slecht element.” Haar haar werd bij wijze van vernedering slordig afgeknipt. Terwijl zij gedwongen werd over de grond te kruipen, werd zij op het hoofd geslagen totdat het bloed eruit gutste.

Iedereen denkt dat schoon zijn goed is en vuil zijn slecht. Maar de CCP promoot ‘modder over het hele lichaam en handen vol eeltplekken’ en prijst ‘handen die smerig zijn en voeten die beplakt zijn met koeiendrek’ als iets goeds.[10] Dergelijke mensen werden beschouwd als de meest revolutionaire en zij werden toegelaten tot de universiteit, mochten zich aansluiten bij de Partij, konden gepromoveerd worden en zouden het zelfs tot Partijleiders kunnen schoppen.

De mensheid heeft zich ontwikkeld door het vergaren van kennis, maar onder de CCP werd het verwerven van kennis als fout beschouwd. Intellectuelen werden geclassificeerd als de ‘stinkende negende categorie’ – de laagste op een schaal van één tot negen. Intellectuelen kregen het bevel om van analfabeten te leren en zich door arme boeren te laten heropvoeden, met als bedoeling hen te hervormen en een nieuw leven te doen beginnen. Tijdens de heropvoeding van intellectuelen werden professoren van de Tsinghua Universiteit verbannen naar het eiland Carp in Nanchang in de provincie Jiangxi. Hier was schistosomiasis een veel voorkomende ziekte. Zelfs een werkkamp dat daar aanvankelijk geplaatst was, moest worden verhuisd.[11] Zodra deze professoren met het rivierwater in contact kwamen, liepen ze meteen een besmetting op en ontwikkelden ze een levercirrose, waardoor ze hun vermogen om te werken en te leven verloren. Op aandringen van de voormalige Chinese Premier Zhou Enlai voerde de Cambodjaanse Communistische Partij (de Rode Khmer) de meest gruwelijke vervolging van intellectuelen door. Diegenen die onafhankelijk dachten, werden zowel mentaal als fysiek hervormd of uitgeroeid. Van 1975 tot 1978 werd één vierde van de Cambodjaanse bevolking omgebracht. Sommigen werden gedood enkel omwille van de sporen die hun bril op hun neus had achtergelaten.

Na de overwinning van het Cambodjaanse communisme in 1975, vestigde Pol Pot een onrijp socialisme – ‘een hemel in de menselijke samenleving’ die geen klassenverschillen kent, geen stedelijke en landelijke verdeling, geen geldcirculatie en geen commerciële handel. Op het laatst werden families uit elkaar gerukt en vervangen door mannelijke arbeidsploegen en vrouwelijke arbeidsploegen. Zij werden allen gedwongen om samen te werken en te eten, en dezelfde zwarte revolutionaire of militaire uniformen te dragen. Man en vrouw konden elkaar slechts na toestemming één keer per week ontmoeten.

De Communistische Partij beweert niet bang te zijn van de hemel en de aarde, maar heeft in haar arrogantie hemel en aarde trachten te hervormen. Dit weerspiegelt een compleet gebrek aan eerbied voor al de rechtschapen krachten en elementen in het universum. Toen hij nog studeerde in Hunan schreef Mao Zedong:

Naties hebben door de eeuwen heen grote revoluties gevoerd. Het oude is weggewassen en de dingen zijn gevuld met het nieuwe; grote veranderingen hebben plaatsgevonden, waarbij leven en dood, en succes en ondergang betrokken waren. Het is hetzelfde met de vernietiging van het universum. De vernietiging is zeker niet de laatste vernietiging en er bestaat geen twijfel dat vernietiging hier, geboorte ergens anders voortbrengt. Wij anticiperen allemaal een dergelijke vernietiging omdat we door de vernietiging van het oude universum een nieuw universum tot stand brengen. Is dat niet beter dan het oude universum?

Genegenheid is een normale menselijke emotie. Genegenheid tussen man en vrouw, tussen kinderen en ouders, en tussen vrienden is over het algemeen heel normaal. Via onophoudelijke politieke campagnes heeft de CCP mensen in wolven veranderd en zelfs in een beest dat wilder en wreder is dan de wolf. Zelfs de meest wilde tijgers zouden hun jongen niet opeten. Maar onder het bewind van de CCP is het de gewoonte dat ouders en kinderen rapport uitbrengen over elkaar en dat mannen en vrouwen elkaar verraden; van familiale relaties werd vaak afstand gedaan.

In het midden van de jaren ‘60 schreef een onderwijzeres van een basisschool in Beijing bij toeval “socialisme” en “mislukken” naast elkaar toen zij haar leerlingen Chinese karakters onderwees. Enkele leerlingen rapporteerden haar. Nadien werd zij elke dag bekritiseerd en geslagen door mannelijke leerlingen. Haar dochter verbrak de relatie met haar. Telkens wanneer de revolutionaire strijd in haar school intenser werd, bekritiseerde de dochter tijdens politieke zittingen de ‘nieuwe stappen in de klassenstrijd’ van haar moeder. Gedurende meerdere jaren die volgden op dit incident werd het werk van de lerares beperkt tot het dagelijkse schoonmaken van de school, inclusief het schoonmaken van de toiletten.

De mensen die de Culturele Revolutie meemaakten zullen nooit Zhang Zhixin vergeten. Zij werd in de gevangenis gegooid omdat zij Mao bekritiseerde voor zijn falen tijdens ‘De Grote Sprong Voorwaarts’. Het gebeurde vaak dat de gevangenisbewakers haar kleren afscheurden, haar handen achter haar rug boeiden en haar in de cellen van mannelijke gevangenen gooiden, waar zij in groepsverband verkracht werd. Uiteindelijk werd ze krankzinnig. Gevangenisbewakers vreesden dat zij tijdens haar executie protestslogans zou uitschreeuwen en duwden daarom haar hoofd op een steen en sneden haar zonder verdoving de keel over.

Meer recentelijk in de vervolging van Falun Gong gebruikt de CCP dezelfde oude methoden van opruiing tot haat en geweld.
De Communistische Partij onderdrukt de deugdzame natuur van de mensen en promoot, stimuleert en gebruikt de duistere kant van de mensheid om haar bewind te versterken. In de ene campagne na de andere worden gewetensvolle mensen gedwongen tot stilzwijgen uit angst voor geweld. In een poging de concepten van goed en kwaad en van eerbaarheid en schaamte, die de mensheid duizenden jaren lang heeft gehandhaafd, volledig ten gronde te richten, heeft de Communistische Partij op systematische wijze de universele morele standaard vernietigd.

Het kwaad dat de ‘Wet van wederzijds ontstaan en wederzijdse beperking’ overstijgt

Lao Zi zei:

Een ieder onder de hemel kan het schone zien als schoon, enkel omdat het lelijke bestaat.
Een ieder kan het goede kennen als goed, enkel omdat het slechte bestaat.
Daarom verschijnen hebben en niet hebben tesamen.
Het moeilijke en het gemakkelijke vullen elkaar aan.
Lang en kort staan tegenover elkaar;
Hoog en laag rusten op elkaar;
Stem en geluid harmoniseren elkaar;
Voor en achter volgen elkaar.[12]

Eenvoudig gezegd, in de wereld bestaat de ‘Wet van wederzijds ontstaan en wederzijdse beperking’. Niet alleen zijn mensen in goede en slechte individuen verdeeld, maar goed en kwaad bestaan ook samen in één enkele persoon.

Dao Zhi, een bandieticoon uit het oude China, vertelde zijn volgelingen, “Bandieten moeten eveneens de Weg volgen.” Hij ging verder en zei dat een bandiet ook “eerbaar, moedig, rechtschapen, wijs en goedhartig” zou moeten zijn. Dit wil zeggen dat zelfs een bandiet niet kan doen en laten wat hij wil, en bepaalde regels te volgen heeft.

Over de geschiedenis van de CCP kan worden gezegd dat ze boordevol bedrog en verraad zit, zonder enige beperking. Wat schurken bijvoorbeeld het meeste waarderen is ‘rechtschapenheid’. Zelfs de plek waar zij hun buit verdelen wordt ‘de zaal der rechtschapenheid voor de verdeling van de buit’ genoemd. Maar telkens zodra er een crisis ontstaat tussen kameraden binnen de CCP, verraden en beschuldigen ze elkaar, en gaan zelfs zover valse aantijgingen te verzinnen om elkaar erin te luizen.

Neem bijvoorbeeld generaal Peng Dehuai.[13] Mao Zedong, zelf afkomstig van het platteland, wist heel goed dat het onmogelijk was om 130.000 jin graan per mu[14] te produceren en dat wat Peng hem vertelde allemaal waar was. Hij wist eveneens heel goed dat Peng niet de intentie had om hem de macht af te nemen, en daar kwam ook nog bij dat Peng Mao’s leven verschillende malen had gered tijdens de CCP-KMT oorlog toen Peng met slechts 20.000 van zijn eigen soldaten Hu Zongnan’s 200.000 man sterke legermacht bestreed. Desalniettemin, vanaf het moment dat Peng zijn onenigheid met Mao uitte, barstte deze in woede uit en gooide hij het gedicht dat hij ter ere van Peng had geschreven – Wie durft te paard de gelederen aan te voeren met getrokken zwaard: enkel onze generaal Peng! – in de prullenmand. Mao was vastbesloten om Peng te laten doden, ondanks de edelmoedigheid van Peng’s vriendschap die Mao meerdere malen het leven had gered.

De CCP moordt er liever wreedaardig op los dan met goedaardigheid te regeren; zij vervolgt haar eigen leden met minachting voor kameraadschap en persoonlijke trouw; zij geeft op een laffe manier China’s grondgebied prijs; in haar gebrek aan wijsheid maakt zij zichzelf tot vijand van het rechtschapen geloof; zij zet massacampagnes op touw, en schendt daarmee ‘de weg van de wijze man’ om een natie te regeren. Al met al is de CCP zóver gegaan dat zij zelfs de minimale morele standaard heeft opgegeven‘dat zelfs gespuis de Weg dient te volgen’. Haar kwaadaardigheid reikt ver voorbij de ‘Wet van wederzijds ontstaan en wederzijdse beperking’ in het universum. De CCP zet zich totaal af tegen de natuur en de menselijkheid met als doel de criteria van goed en kwaad door elkaar te halen en de wet van het universum ten val te brengen. Haar ongeremde arrogantie heeft zijn hoogtepunt bereikt en ze is gedoemd volledig in elkaar te storten.

II. Het gevecht met de aarde in overtreding van de natuurwetten met eindeloze rampspoed als gevolg

De klassenstrijd uitbreiden naar de natuur

In het jaar 1968 was Jin Xunhua, eindejaarsstudent van de middelbare school Wusong Nr. 2 van Shanghai, lid van de ‘Permanente Commissie van de Rode Garde’. In maart 1969 werd hij naar het platteland van de provincie Heilongjiang gestuurd. Op 15 augustus 1969 stormde een hevige regenvloed neer van een bergketen die al snel de gebieden rond de Shuang rivier onder water zette. Jin sprong in de snelle stroming om twee drijvende palen voor elektriciteitskabels voor zijn productieteam terug te halen. Hij verdronk.

Hier volgen twee stukjes uit Jin’s dagboek[15], kort voor zijn dood.

4 juli

Ik begin de ernst en de intensiteit van de klassenstrijd op het platteland te ervaren. Als een Rode Gardesoldaat van voorzitter Mao sta ik volledig paraat om het op te nemen tegen de reactionaire krachten met de onoverwinnelijke ‘Mao Zedong Gedachte’ als mijn wapen. Ik ben bereid dat te doen zelfs al zou dat mijn leven kosten. Om de dictatuur van het proletariaat te verstevigen, zal ik zo goed als ik kan vechten, vechten en nog eens vechten.

19 juli

De klassenvijanden in die productiebrigade zijn nog steeds arrogant. Goed opgeleide jongeren zijn precies naar het platteland gekomen om deel te nemen aan de drie belangrijke revolutionaire campagnes op het plattelend. Eerst en vooral is er de klassenstrijd. We moeten op de arme klasse en de boeren van de lage middenklasse steunen, de massa mobiliseren en de arrogantie van de vijand onderdrukken.Als goed opgeleide jongelingen zouden wij altijd de grote spandoeken met de ‘Mao Zedong Gedachte’ hoog moeten houden, nooit de klassenstrijd mogen vergeten en nooit de dictatuur van het proletariaat mogen vergeten.

Jin ging naar het platteland met de gedachte er hemel en aarde te bestrijden en de mensheid te veranderen. Zijn dagboeken onthullen dat zijn geest gevuld was met ‘strijd’. Hij breidde zijn idee van ‘het vechten met mensen’ uit naar het strijden met hemel en aarde, en schoot er uiteindelijk zijn leven bij in. Jin is een typisch voorbeeld van de filosofie van ‘strijd’, en was er tegelijkertijd ongetwijfeld het slachtoffer van.

Engels zei ooit dat “vrijheid de herkenning van het onvermijdelijke” is. Mao Zedong ging verder en voegde eraan toe “en de hervorming van de wereld”. Deze laatste noot bracht volledig de CCP’s ware kijk op de natuur aan het licht, namelijk het was er om te veranderen. Wat de communisten met ‘onvermijdelijk’ bedoelen, zijn zaken die buiten hun gezichtsveld liggen en oorzakelijke patronen die hun begripsvermogen te boven gaan. Door met subjectieve menselijke gedachten objectieve wetten te interpreteren zijn ze gaan dat de natuur en de mensheid kunnen worden ‘veroverd’. In hun ijver om de natuur te veranderen, hebben de communisten zowel Rusland als China, hun twee proefterreinen, in een puinhoop veranderd.

De volksliederen tijdens ‘De Grote Sprong Voorwaarts’ illustreren de arrogantie en de domheid van de CCP: “Laat de bergen buigen en de rivieren opzij gaan”; “Er is geen Jadekeizer in de hemel en er is geen Drakenkoning op aarde. Ik ben de Jadekeizer en ik ben de Drakenkoning. Ik beveel de ‘Drie Gebergten en de Vijf Kloven’ opzij te gaan, hier kom ik!”[16]

De Communistische Partij is gekomen! En samen met haar komt de vernietiging van het evenwicht in de natuur en de oorspronkelijk harmonieuze wereld.

Door de natuur te verstoren oogst de CCP wat zij zaait

Met een landbouwbeleid waarin de graanproductie prioritair was, bouwde de CCP lukraak grote stukken berghelling en grasland die ongeschikt waren voor landbouwgrond, om in landbouwgrond, en vulde zij rivieren en meren in China op met grond om er akkerland van te maken. Wat was het resultaat? De CCP beweerde dat de graanproductie in 1952 die van de Nationalistische periode overtrof, maar wat de CCP niet onthulde, was dat het duurde tot 1972 voordat de totale graanproductie in China die van het vreedzame Qianlong Rijk van de Qing Dynastie oversteeg. Zelfs tot op de dag van vandaag is de graanproductie in China per hoofd van de bevolking nog steeds ver beneden die van de Qing Dynastie, en niet meer dan één derde van die van de Song Dynastie, toen de landbouw op haar hoogtepunt was in de Chinese geschiedenis.

Het willekeurige omhakken van bomen, het veranderen van het niveau van rivieren en het vullen van meren hebben geleid tot een drastische ecologische achteruitgang in China. Vandaag de dag ligt China’s ecosysteem op de rand van de afgrond. Het opdrogen van de Hai Rivier en de Gele Rivier en de vervuiling van de Huai en de Yangtze rivier snijden een belangrijke levenslijn af waarop de Chinese natie heeft gerekend voor haar overleving. Met het verdwijnen van de graslanden in Gansu, Qinhai, Inner Mongolië, en Xinjiang hebben zandstormen zich een weg weten te banen doorheen de centrale vlakten.

In de jaren ‘50 bouwde de CCP op de Gele rivier onder leiding van Sovjetexperts de Sanmenxia waterkrachtcentrale. Ondanks het feit dat de Gele rivier de tweede grootste rivier in China is, levert deze krachtcentrale tot op de dag van vandaag slechts de capaciteit gelijk aan een middelgrote rivier. Nog erger, dit project heeft een opeenstapeling van modder en zand aan de bovenloop van de rivier veroorzaakt en zo de rivierbedding verhoogd. Hierdoor veroorzaakt zelfs een matige overstroming grote materiële schade en vele doden onder de bevolking die aan beide zijden van de rivier leeft. Toen de Wei in 2003 buiten haar oevers trad, was het hoogste debiet 3700 kubieke meter per seconde, een niveau dat om de drie à vijf jaar plaatsvindt. Toch was deze overstroming de grootste ramp van de afgelopen 50 jaar.

Er zijn een reeks grootschalige waterreservoirs gebouwd in de buurt van Zhumadian in de provincie Henan. In 1975 begaven de dammen van deze reservoirs het één na één. In minder dan twee uur verdronken 60.000 mensen. Het totale dodental steeg tot 200.000.

De CCP gaat door met haar willekeurig slopen van China’s natuurlijke landschap. De ‘Drie Kloven Dam’ op de Yangtze rivier en het ‘zuid-naar-noord watertransportproject’ zijn allemaal pogingen van de CCP om de natuurlijke ecosystemen te veranderen met investeringen die oplopen in de honderden miljarden dollars. Dan heeft men het nog niet eens gehad over de kleine en middelgrote projecten ‘die strijden met de aarde’. Om een doorgang te maken in het Qinghai-Tibet plateau en zo de natuurlijke omgeving in het westen van China te veranderen, werd er binnen de CCP ooit voorgesteld om een atoombom te gebruiken. Hoewel de arrogantie en minachting van de CCP voor het natuurlijke land de wereld schokte, zijn ze niet bepaald een verrassing.

In de hexagrammen (Ba Gua) van Het boek der veranderingen (I Ching) beschouwden China’s voorouders de hemel als Qian – het creërende – en eerden het als de hemelse Tao. Zij beschouwden de aarde als Kun of het ontvankelijke, en respecteerden ontvankelijke deugden.

Kun, het hexagram volgend op Qian, wordt in Het boek der veranderingen als volgt uitgelegd: “Zich bevindend in het hexagram van Kun, zal de natuur van de aarde zich uitstrekken en reageren. In overeenstemming hiermee behandelen en ondersteunen superieure personen alle zaken met overvloedige deugden.”

Het commentaar van het Confucianisme op Het boek der veranderingen[17] zegt: “Kun’s grootsheid is perfect; zij doet alle wezens ontstaan.”

Confucius gaf verder commentaar op de aard van Kun: “Kun is het meest zachte, doch in beweging is het standvastig. Het is het meest stille, doch in haar aard, rechtuit. Door te volgen verkrijgt zij haar meester, doch zij behoudt haar aard, en handhaaft zich aldus. Zij bevat alle dingen en is briljant in het transformeren. Dat is de manier van Kun – hoe volgzaam zij is, de hemel dragend, en voortbewegend met de tijd.”

Het is duidelijk dat enkel dankzij de ontvankelijke deugden van moeder aarde zoals zachtheid, rust en volharding in het volgen van de hemel, dat alles op aarde kan bestaan en bloeien. Het boek der veranderingen leert ons de juiste houding ten opzichte van de hemelse Tao en de aardse deugdzaamheid: de hemel volgen, zich schikken naar de aarde, en de natuur respecteren.

De CCP daarentegen, houdt zich niet aan Qian en Kun, maar promoot ‘het strijden met de hemel en het vechten met de aarde’. Ze heeft de natuurbronnen naar willekeur geplunderd. Uiteindelijk zal dit door de hemel, de aarde en de natuurwetten onvermijdelijk worden bestraft.

III. De strijd met de hemel: Het onderdrukken van het geloof en het verwerpen van god

Hoe kan een eindige levensvorm de oneindige tijd–ruimte begrijpen

Einstein’s zoon, Edward vroeg hem ooit eens waarom hij zo beroemd was. Einstein wees naar een blinde kever die op een leren bal zat en antwoordde dat de kever niet weet dat de weg waarop hij voortkruipt gekromd is, maar “Einstein weet het”. Einstein’s antwoord heeft waarlijk diepe implicaties. Een Chinees gezegde drukt een gelijkaardige gedachte uit: “Je kent de ware aanblik van de berg Lu niet exact omdat je je er middenin bevindt.” Om een systeem te begrijpen, moet men uit dat systeem kunnen stappen om het te observeren. Wanneer de mensheid echter beperkte noties gebruikt om de onbeperkte tijd–ruimte van het universum waar te nemen, zal zij nooit in staat zijn om de totale opmaak van het universum te vatten en bijgevolg zal het universum voor altijd een mysterie voor de mensheid blijven.

Het domein dat niet door de wetenschap kan worden betreden, behoort tot het spirituele of het metafysische, wat van nature onder de categorie ‘geloof’ valt.

Geloof is een mentale activiteit die levenservaring, levenswijsheid, tijd–ruimte en het universum omhelst en ligt dus buiten datgene wat door een politieke partij kan worden geleid. “Geef daarom de keizer wat de keizer toekomt en God wat God toekomt.”[18] Gebaseerd op haar armzalige en absurde begrip van het leven en het universum beschouwt de Communistische Partij echter alles dat niet binnen haar eigen theorieën valt als ‘bijgeloof’ en onderwerpt diegenen die in God geloven aan hersenspoeling en transformatie. Diegenen die hun geloof trouw willen blijven, worden beledigd of zelfs vermoord.

Echte geleerden hebben een erg brede kijk op het universum en zullen niet het oneindige ‘onbekende’ ontkennen met de beperkte noties eigen aan het individu. De bekende wetenschapper Newton legde in zijn vooruitstrevend boek Philosophiae naturalis principia mathematica, gepubliceerd in 1678, in detail de principes van mechanica, de getijdevorming en de beweging van de planeten uit en berekende de bewegingen in het zonnestelsel. Newton die zo enorm begaafd was, zei herhaaldelijk dat zijn boek niet méér was dan een beschrijving van oppervlaktefenomenen, en dat hij zich absoluut niet durfde uit te spreken over de werkelijke bedoeling die de hoogste God had met het creëren van het universum. In de tweede editie van Philosophiae naturalis principia mathematica gaf Newton als volgt uitdrukking aan zijn geloof: “Dit allermooiste systeem van zon, planeten en kometen kan alleen maar voortgebracht zijn door het beraad en het bewind van een intelligent en machtig wezen… Zoals een blinde geen idee heeft van kleuren, zo hebben wij geen idee van de manier waarop de alwijze God alle dingen waarneemt en begrijpt.”

Laten we de vragen of er hemelse koninkrijken bestaan die deze tijd–ruimte overstijgen en of diegenen die de Weg zoeken kunnen terugkeren naar hun goddelijke oorsprong en ware zelf ter zijde leggen. Er is één ding waar we het allemaal over eens kunnen zijn: volgelingen van een rechtschapen geloof geloven allen in het oorzakelijke verband dat goedheid met goed wordt beloond en dat het kwade zal worden bestraft. Rechtschapen geloofsovertuigingen spelen een erg belangrijke rol om de menselijke moraliteit op een bepaald niveau te houden. Van Aristoteles tot Einstein geloofden velen in het bestaan van een standhoudende wet in het universum. De mensheid is nooit gestopt op verschillende manieren te zoeken naar de waarheid van het universum. Waarom zouden, als aanvulling op de wetenschappelijke onderzoeken, religie, geloof, en cultivatie niet aanvaard kunnen worden als andere benaderingen om de universele waarheid te onthullen?

De CCP vernietigt het rechtschapen geloof van de mensheid

Alle landen hebben historisch gezien geloofd in God. Precies vanwege het geloof in God en vanwege de karmische causaliteit van goed en slecht hield de mensheid zichzelf in toom en handhaafde zij de morele standaard van de maatschappij. Over de gehele wereld en in alle tijden hebben de orthodoxe religies in het westen, en het Confucianisme, Boeddhisme en Taoïsme in het oosten de mensheid geleerd dat waarachtig geluk komt van het geloof in God, de aanbidding van de hemel, mededogend zijn, tevreden zijn met de dingen die men heeft, dankbaar zijn voor voorspoed, en het terugbetalen van de goedheid van anderen.

Een leidend beginsel van het communisme is het atheïsme – het geloof dat er geen Boeddha is, geen Tao, geen vorige levens, geen hiernamaals, en geen oorzakelijke vergelding. Vandaar dat de communisten in verschillende landen de armen en het lompenproletariaat[19] hebben aangepraat dat ze niet in God hoeven te geloven; dat ze niet hoeven te boeten voor hun zonden; en dat ze geen acht hoeven te slaan op de wet noch zich dienen te gedragen. Integendeel, men zou listen en geweld moeten gebruiken om rijkdom te vergaren.

De keizers van het oude China stonden héél hoog in aanzien, en nog plaatsten zij zichzelf onder de hemel en noemden zich zonen van de hemel. Geleid en beperkt door de ‘wil van de hemel’ gebeurde het af en toe dat zij een keizerlijk edict uitvaardigden om zichzelf verantwoordelijk te stellen voor bepaalde fouten en om zich te berouwen tegenover de hemel. De communisten aan de andere kant beweren dat zij de wil van de hemel vertegenwoordigen. Niet gebonden aan wetten of de hemel zijn ze vrij om te doen wat ze willen. Als resultaat hebben ze de ene hel na de andere hier op aarde gecreëerd.

Marx, de patriarch van het communisme, geloofde dat religie het spirituele opium voor het volk is. Hij was bang dat men zou geloven in goddelijkheid en God en zou weigeren zijn communisme te accepteren. Het eerste hoofdstuk in De dialectiek der natuur van Engels bevat een kritiek op Mendeljev en zijn groep en op hun studie van de mystiek.

Engels stelde dat alles van tijdens of vóór de Middeleeuwen zijn bestaan moest rechtvaardigen tegenover het gerechtshof van de menselijke rationaliteit. Toen hij deze bewering maakte, beschouwde hij zichzelf en Marx als rechters in zulk een gerechtshof. Mikhail Bakunin, een anarchist en vriend van Marx, sprak als volgt over Marx: “In de ogen van de mensen leek hij wel God. Hij kan niemand anders dan zichzelf als God accepteren. Hij wilde dat de mensen hem aanbaden zoals zij God zouden aanbidden, en hem eerbetuigingen zouden brengen als hun idool. Zoniet, dan zou hij hen verbaal aanvallen of vervolgen.”

Het traditionele orthodoxe geloof vormt een natuurlijk obstakel voor de communistische arrogantie.

De CCP heeft al haar kalmte verloren in haar fanatieke vervolging van religies. Gedurende de Culturele Revolutie werden er talloze tempels en moskeeën gesloopt, en monniken werden in vernedering door de straten geparadeerd. Negentig procent van de tempels in Tibet werd beschadigd. Tot op de dag van vandaag blijven de religieuze vervolgingen aanhouden en de CCP heeft tienduizenden christenen uit diverse kloosterordes in de gevangenis gegooid. Gong Pinmei, een katholieke priester in Shanghai, werd door de CCP voor meer dan 30 jaar opgesloten. Hij emigreerde naar de V.S. in de jaren 1980. Kort voor zijn dood op een leeftijd van meer dan 90 jaar liet hij in zijn testament optekenen: “Verhuis mijn graf terug naar Shanghai wanneer de CCP er niet langer heerst.” Gedurende zijn meer dan 30 jaar lange eenzame opsluiting vanwege van zijn geloof, heeft de CCP hem vele malen onder druk gezet om zijn geloof af te zweren en het leiderschap van het ‘Drie-Zelf Patriottische Comité’ van de CCP[20] te accepteren in ruil voor zijn vrijlating.

In recente jaren is de vervolging van Falun Gong beoefenaars, die leven naar de principes van “Waarachtigheid, Mededogen en Verdraagzaamheid”, een uitbreiding van de CCP-doctrine om te ‘strijden met de hemel’, evenals het onvermijdelijke gevolg van haar gewoonte om mensen tegen hun wil dingen op te dringen.

De atheïstische communisten proberen het geloof van de mensen in God te leiden en te controleren; zij vinden genot in het ‘strijden met de hemel’. Hun absurditeit kan niet met woorden beschreven worden; begrippen zoals arrogantie en overmoed kunnen er zelf niet eens een fractie van weerspiegelen.

Besluit

In de praktijk heeft het communisme globaal gezien compleet gefaald. Jiang Zemin, voormalig leider van het laatste grote communistische regime in de wereld, vertelde een correspondent van The Washington Post in maart 2001: “Toen ik jong was, dacht ik dat het communisme zou overwinnen, maar nu denk ik daar zo niet meer over.”[21] Tegenwoordig gelooft slechts een zeer miniem aantal mensen nog echt in het Communisme.

Het communistische bewind is gedoemd te falen aangezien het de wet van het universum schendt en regelrecht tegen de hemel in gaat. Een dergelijke kracht tegen de natuur van het universum zal zeker afgestraft worden door de wil van de hemel en de goddelijke krachten.

Ondanks het feit dat de CCP vele crisissen heeft doorstaan door veelvuldig van gedaante te veranderen en zich aan haar laatste wanhopige trucs vast te klampen, is haar onvermijdelijke ondergang voor iedereen ter wereld duidelijk.

Door haar verleidelijke maskers één na één af te zetten, is de CCP haar ware aard van hebzuchtigheid, wreedaardigheid, schaamteloosheid, doortraptheid en verzet tegen het universum aan het onthullen. Maar toch blijft ze de gedachten van mensen beheersen, de menselijke ethiek verwringen en langs deze weg rampzalige schade toebrengen aan de menselijke moraliteit, vrede en vooruitgang.

Het onmetelijke universum draagt de onweerlegbare wil van de hemel in zich, wat men ook de wil van het goddelijke kan noemen, of de wet en de kracht van de natuur. De mensheid zal slechts een toekomst hebben indien zij de wil van de hemel respecteert, het verloop van de natuur volgt, de wet van het universum observeert, en alle wezens onder de hemel liefheeft.

Voetnoten

[1]   Lao Zi (ook bekend als Lao Tzu, Li Er of Li Dan), Chinees filosoof, leefde in de zesde eeuw v. Chr. Hij is erkend als de auteur van de Dao De Jing (ook Tao-Te Ching), het oorspronkelijke boek over het Taoïsme (ook Daoïsme).

[2]   Uit Dao De Jing, hoofdstuk 25.

[3]   Uit Mencius, boek 2.

[4]   Uit De drie rijmen (San Zi Jing), een traditionele Chinese opvoedkundige basistekst.

[5]   Uit Mencius, boek 6.

[6]   Uit “Een bijdrage tot de kritiek op Hegel’s Filosofie van het recht”, Karl Marx.

[7]   Leon Trotsky (1879–1940), Russische communistische theoreticus, historicus en militair leider, grondlegger van het Russische Rode Leger. Hij werd op 22 augustus 1940 in Mexico-stad vermoord door agenten van Stalin.

[8]   Volgens Zhu Xi of Chu Hsi (1130–1200), ook bekend als Zhu-zi of Chu-tzu, een neo-Confucianistische geleerde van de Song Dynastie, bekommert het ‘kleine leren’ zich om het gepaste gedrag, terwijl het ‘grote leren’ de onderliggende principes van dit gedrag toelicht. Bron: Geclassificeerde gesprekken van Meester Zhu (Zhu Zi Yu Lei), volume 7 (lezing 1).

[9]   Lin Biao (1907–1971), een van de hooggeplaatste leiders van de CCP, diende onder Mao Zedong als lid het Politbureau van China, als vice-voorzitter (1958) en als minister van het Ministerie van Defensie (1959). Lin wordt algemeen gezien als de architect achter China’s Culturele Revolutie. Lin werd aangewezen als opvolger van Mao, maar hij viel uit de gratie van de Partij in 1970. Volgens bepaalde geruchten zou hij betrokken geweest zijn in de voorbereidingen van een coup. Omdat hij zijn val zag aankomen, probeerde hij naar de U.S.S.R. te vluchten toen dit vermeende plot ‘ontdekt’ werd. Gedurende zijn poging om van gerechtelijke vervolging te ontsnappen, stortte zijn vliegtuig in Mongolië neer en vond hij de dood.

[10]   Uit Mao’s “Talks at the Yan’an Forum on Literature and Art” (1942).

[11]   Schistosomiasis is een ziekte die door parasitaire wormen wordt veroorzaakt. Men raakt geïnfecteerd door contact met besmet water. Voorkomende symptomen zijn koorts, rillingen, hoest en spierpijnen. In ernstigere gevallen kan de ziekte leiden tot lever-, darm-, long- en blaasbeschadiging, en in zeldzame gevallen tot epileptische aanvallen, verlamming of ruggengraatontsteking.

[12]   Uit Dao De Jing, hoofdstuk 2.

[13]   Peng Dehuai (1898–1974), communistisch Chinees generaal en politiek leider. Peng was de opperbevelhebber in de Koreaanse Oorlog, vice-premier van de Raad van Staten, lid van het Politbureau en minister van Defensie van 1954–1959. Hij werd uit zijn officiële posten ontheven nadat hij het tijdens het Lushan plenum van de CCP in 1959 oneens was met de linkse aanpak van Mao.

[14]   ‘Jin’ is een Chinese gewichtseenheid. 1 jin = 0,5 kg. ‘Mu’ is een Chinese eenheid om een oppervlakte uit te drukken. 1 mu = 6,7 are.

[15]   Vertaald van: http://www.law007.com/zq/zqls6.htm.

[16]   Zowel de Jadekeizer als de Drakenkoning zijn Chinese mythologische figuren. De Jadekeizer, formeel bekend als het verheven Jadepersonage, en door kinderen en in de volksmond informeel ‘grootvader van de hemel’ genoemd, is de heerser van de hemel en één van de meest belangrijke goden van het Chinese Taoïstische godendom. De Drakenkoning is de goddelijke heerser van de vier zeeën. Er is één zee voor elke hoofdrichting en elke zee wordt geregeerd door een Drakenkoning. De Drakenkoningen leven in kristallen paleizen, bewaakt door garnaalsoldaten en krabgeneraals. Naast de heerschappij over de waterwereld beïnvloeden de Drakenkoningen ook de wolken en de regen. Er wordt gezegd dat de Drakenkoning van de Oosterse Zee het grootste territorium zou hebben.

[17]   Uit The Complete I Ching, vertaald door Alfred Huang, Rochester, VT: Inner Traditions (1998).

[18]   Uit De Bijbel, Matteus, 22:21.

[19]   ‘Lompenproletariaat’, ruwweg vertaald als achterbuurtbewoners. Deze term identificeert de klasse van verschoppelingen en gedegenereerde of ondergrondse elementen die een deel van de bevolking uitmaken in industriële centra. Het omvat bedelaars, prostituees, gangsters, afpersers, zwendelaars, tweederangs boeven, landlopers, langdurend werklozen of personen die niet tewerkgesteld kunnen worden, personen die door de industrie werden uitgestoten, en allerlei soorten klasseloze, gedegradeerde of gedegenereerde elementen. Deze term werd uitgevonden door Marx in De klassenstrijd in Frankrijk, 1848–1850.

[20]   Het ‘Drie-Zelf Patriottische Comité’ of de ‘Drie-Zelf Patriottische Kerk’ (DZPK) is een creatie van de CCP. De ‘Drie-Zelf’ verwijst naar ‘zelfbestuur, zelfvoorziening en zelfpromotie’. Dit comité vereist van de Chinese Christenen dat zij alle banden breken met christenen buiten de Chinese landsgrenzen. De DZPK controleert alle officiële kerken in China. Religies die niet toetraden tot de DZPK werden gedwongen te sluiten. Leiders en volgelingen van onafhankelijke (klooster)kerken worden vervolgd en vaak veroordeeld tot gevangenisstraffen.

[21]   John Pomfret, “Jiang has caution for U.S. – China’s leader says Taiwan arms deal would spur buildup”, The Washington Post, 24 maart 2001.

Deel 4 – Hoe de CCP tegen de natuur van het universum in gaat