Hoewel China een natie is die grote inspanningen levert om de komende eeuw een economische wereldleider te worden, gaat deze gigant nog steeds gebukt onder het juk van een communistische dictatuur. Het onvermijdelijke misprijzen voor menselijke waarden en vrijheden dat daarmee gepaard gaat, resulteert erin dat de relatie tussen de staat en de burgers zich heeft vervormt tot die van gijzelnemer en gijzelaar, waarbij de gijzelnemer de controle over alle informatiestromen beheerst.
 | | "Verpletter de oude wereld, bouw een nieuwe wereld." CCP propaganda tijdens de Culturele Revolutie: oproepen tot geweld. |
|
Sinds haar ontstaan heeft de Chinese Communistische Partij (CCP) haar heerschappij in stand gehouden door middel van terreur en misleiding. Haar geschiedenis wordt gekenmerkt door een aaneenschakeling van grootschalige vervolgingen die ruwweg zowat elke tien jaar plaatsvonden en steevast gericht waren tegen haar eigen bevolking. Deze vervolgingen werden doorgevoerd omwille van ideologische redenen en om de macht van de Partij te verstevigen, maar nooit omdat er sprake was van een daadwerkelijke gewelddadige bedreiging.
Bij deze 'politieke campagnes' stierven naar schatting 40 miljoen Chinezen een gewelddadige dood of pleegden zelfmoord uit ellende, ettelijke miljoenen meer werden opgesloten en ontelbare stedelingen werden verbannen naar het platteland om er in erbarmelijke omstandigheden te werken, beroofd van hun rechten en bezittingen, omdat hun afkomst, geloof of ideologie niet overeenstemden met wat door de Partij gewenst was.
Een kort overzicht van de CCP's vervolgingscampagnes geeft ons een betere kijk op haar denkwijzen en doelstellingen:
1952 -
De vervolging van 'kapitalisten': het bestelen en vermoorden van industriëlen en landeigenaars om de economie in handen van de CCP te brengen.
1957 -
De vervolging van de intellectuelen: het vermoorden van het intellect als raadgever/tegengewicht van de politiek.
1966-76 -
De Culturele Revolutie: de vernietiging van alle traditionele cultuur, religies en vormen van gezag met als doel het communisme/Maoïsme te vestigen als enige 'godsdienst' en 'cultuur'.
1989 -
De bloedige onderdrukking van de studentenbetoging op het Tiananmenplein: het verpletteren van de hoop op verandering en democratie.
1999 -
Grootschalige vervolging van 100 miljoen Falun Gong beoefenaars: de CCP verklaart een populaire meditatiepraktijk die waarachtigheid, mededogen en verdraagzaamheid predikt, tot vijand en lanceert een vervolging die tot op de dag van vandaag hardnekkig wordt doorgevoerd.
Bij iedere vervolging maakte de CCP volop gebruik van haar propagandamachine om de doelgroep te verketteren en zichzelf als redder van de natie te profileren om langs deze weg de steun van het volk te winnen en de idee op te wekken dat de vervolgingen een 'goede zaak' zouden zijn. De vervolgingen gingen steeds gepaard met gruwelijke terreur en bloedig geweld. Dankzij haar controle op alle
aspecten van de maatschappij, inclusief pers, media en onderwijs, heeft de CCP de waarheid over haar misdaden goed verborgen weten te houden en zichzelf zowel in de actualiteit als de geschiedenis onveranderlijk als ‘Groots, Glorieus en Correct’ afgespiegeld.
Vijf typerende voorbeelden van CCP-leugensHet jarenlange beleid van censuur, geschiedenisvervalsing en propaganda heeft ertoe geleid dat vele Chinezen vandaag de dag een bijzonder verwrongen begrip hebben van hun eigen geschiedenis en van de CCP. Bij wijze van illustratie volgen hier enkele frappante leugens verzonnen door de CCP, die heel wat Chinezen vandaag de dag helaas nog steeds voor waarheid aannemen.
De lezer zou echter moeten beseffen dat deze leugens geen unicums zijn, en dat liegen (nog steeds) de normale gang van zaken is wanneer de CCP informatie verspreidt, zoals een rapport van
Journalisten Zonder Grenzen haarfijn uit de doeken doet.
1. De “Bevrijding” van Tibet. Volgens de Chinese tekstboeken en media, bracht de Chinese invasie van Tibet in 1949 “bevrijding” aan een onderdrukt volk. Dit volk had, volgens de CCP, te lijden gehad onder het “brutale totalitaire regime” van… de Dalai Lama.
 | | Studenten tijdens de vierde dag van hun hongerstaking op het Tiananmenplein in 1989 |
|
2. 1989 “Rellen” op het Tiananmen Plein. Van op het moment dat het Chinese leger het vuur opende op de ongewapende studenten en hen letterlijk met tanks verpletterde op het Tiananmen Plein in 1989, hebben de CCP en de Chinese media het verhaal een verontrustende draai gegeven. Zo zijn heel wat Chinezen vandaag de dag van mening dat het “rellen” betrof van “gewapende studenten” die "politieagenten aanvielen” en “Beijing wilden innemen”, en dat het leger op “welwillende manier” de rust hersteld had. De studenten die niet ter plaatste werden vermoord, werden achteraf via video-opnames opgespoord en geëxecuteerd of tot zware gevangenisstraffen veroordeeld. Van een heleboel studenten en democratie-activisten is nooit een spoor teruggevonden.
 | | Een geënsceneerd drama : een goed ingepakte Wang Jingdong zet zichzelf in vuur en vlam op het Tiananmenplein. |
|
3. De “Zelfverbranding” van Falun Gong Beoefenaars. In januari 2001 zetten 5 personen zichzelf in brand op het Tiananmen plein. Vrijwel onmiddellijk erna overspoelde de CCP de media met berichten over het incident als zouden de slachtoffers Falun Gong beoefenaars zijn. Informatie van een reporter van de Washington Post in Beijing echter, plus talrijke andere feiten die aan het licht kwamen na een verdere analyse van beelden en omstandigheden, wezen uit dat het om een door de CCP opgezet drama ging om Falun Gong in diskrediet te brengen bij de bevolking om zo de vervolging ervan te rechtvaardigen.
 | Ambachtelijke staalovens in de volkscommunes
|
|
4. Drie jaar “Natuurrampen”. Tussen 1959 en 1961 stierven er ongeveer 30 à 40 miljoen mensen de hongersnood in China omdat de CCP de boeren massaal dwong hun land achter te laten om in de ‘volkscommunes’ te gaan werken in de waanzinnige poging om China’s staalproductie in één jaar tijd te verdubbelen. Tot op heden, beweert de CCP dat de hongersnood te wijten was aan het “saboteren van voedseldepots” door “antirevolutionairen” en aan “natuurrampen”, hoewel er in die periode in China geen natuurrampen opgetekend zijn.
 | Route van 'de Lange Mars': Mao op de vlucht voor de Japanse bezetters.
|
|
5. De Lange Mars “de nederlaag van Japan”. De Chinese pers en geschiedenisboeken beschrijven de ‘Lange mars’ als een zeer succesvolle noordelijke militaire operatie tegen de Japanse bezetters, die uiteindelijk tot de nederlaag van Japan in de Tweede Wereldoorlog zou hebben geleid. In werkelijkheid was de Lange Mars de aftocht van de Chinese Communistische troepen naar de Sovjetgrens, op de vlucht voor de KMT, en, zoals iedereen weet, waren het natuurlijk de Verenigde Staten die Japan versloegen op het einde van de Tweede Wereldoorlog en niet de CCP.
De Negen CommentarenDe
Negen Commentaren op de Communistische Partij is in feite het eerste document dat de zelfverzonnen glorie van de CCP doorprikt en haar leugens en misdaden op een overzichtelijke en verhelderende manier uit de doeken doet. Ze zijn het hoogdringende tegengif tegen meer dan 50 jaar CCP-propaganda.
De
Negen Commentaren openen vele Chinezen de ogen en bieden hen een kijk op een zuiverder en meer menselijk bestaan, weg van de terreur, corruptie en de onmenselijke 'Partijnatuur' die de CCP steeds gepromoot heeft. De
Negen Commentaren doen het voorstel om terug te keren naar het rijke Chinese culturele erfgoed en tradities, naar een menselijker samenleving gebaseerd op eerlijkheid, wederzijds respect en verdraagzaamheid, zonder op te roepen tot geweld.
Met het idee dat "als we allemaal de Partij verlaten, er geen Partij meer zal zijn", werd de
Tuidang ("Verlaat de Partij") website opgericht, waar Chinezen zich met hun echte naam of met een alias kunnen distantiëren van de CCP en aanverwante organisaties zoals de Jonge Pioniers en de Jeugdliga. Dit als veilig alternatief voor het zich langs officiële weg terugtrekken uit de CCP - wie de CCP de rug toekeert maakt zich in principe verdacht en riskeert vervolging.
Sinds het verschijnen van de
Negen Commentaren hebben reeds meer dan 7 miljoen Chinezen hun lidmaatschap van de CCP teruggetrokken op de
Tuidang website, en het aantal stijgt dagelijks. Het werkelijke aantal Chinezen dat afstand doet van de CCP na het lezen van de
Negen Commentaren, ligt wellicht veel hoger, aangezien men over nogal wat computerkennis moet beschikken om de internetblokkade van de CCP te omzeilen die de
Tuidang website (en andere) ontoegankelijk maakt in China. Bovendien werd ook gevraagd om, indien men niet over een computer beschikte, de resignatieverklaringen gewoon uit te hangen in de straten.
De CCP is reeds dood. Naarmate de internationale betrekkingen toenemen zal de CCP haar informatiemonopoly, met of zonder de
Negen Commentaren, onmogelijk kunnen behouden. Vroeg of laat zullen alle Chinezen door het rookgordijn van de CCP heen kijken en haar kwaadaardige natuur herkennen. Dan, zal China een nieuw tijdperk tegemoet gaan.
