Deze toespraak werd gegeven op het forum “een nadere kijk op China: Negen Commentaren geven aanleiding tot massale opzeggingen van de CCP” gehouden op vrijdag 22 juli in het Nationaal pers centrum in Washington, D.C.
 | | Republikein Tancredo is zowel lid van het Huis Van Internationale Relaties als van het Resource comité. Hij is ook de voorzitter van de 82-leden tellende "bipartisan House Immigration Reform Caucus". |
|
Hartelijk dank. Ik moet toegeven dat het best wel intimiderend is om naar een dergelijke conferentie te komen die wordt omschreven als een blik op China. Anette en anderen hier aanwezig zijn veel bekwamer om u dergelijke analytische aanpak te verschaffen wat deze presentatie betreft. Ik denk dat ik het aangenamer zou vinden indien ik hier enkel naar China hoef te kijken dan in China omdat dergelijk inzicht voor velen onder ons, in het westen, een grote uitdaging is.
Ik herinner me dat we een debat hadden in het Congres van de V.S. over permanente normale handelsrelaties (PNHR) met China, waar ik tegen was; ik ben dat nog steeds. Er waren vele aanwezigen en vele collega’s bleven vertellen: Indien we dit doen, indien we dergelijke economische basis de Chinezen kunnen aanbieden en indien hun economie begint te draaien en te groeien, zal dat uiteindelijk leiden tot de val van de communistische regering en omwille hiervan zal er een vorm van Jeffersoniaanse democratie over heel china zal ontstaan. Ik vond het vreemd dat ze dit als reden gebruikte om de PNHR goed te keuren omdat terwijl wij hier door collega’s, die voorstander waren, werden verteld dat dit tot de val van de regering, de dictatuur zou leiden; tezelfdertijd was de [Chinese] regering hier als gekken aan het lobbyen voor de PNHR.
Hierin ligt wat ironie en ik zei toen aan mijn collega’s: “Wie denk je dat meer over China weet, de Chinese regering of wij, die van ons in het Congres van de V.S. die, naar ik veronderstel, wanneer zij een ontwerp voor zich hebben met het woord China erop, iedereen die het steunt opeens een China kenner wordt.”
Het is natuurlijk een feit dat er voordelen en ook hoop aan verbonden is dat voorkomt uit het feit dat China een snelle bloei kent. Maar er zijn ook minder goede kanten aan verbonden, waar we over zullen praten.
Nu is het waar dat deze 56-jarige doodsgreep van de Chinese Communistische Partij op elk politiek niveau één van de oudste is van welke politieke partij in de moderne geschiedenis ook. Maar zoals de nationale Partij die het voorafging en de communistische regimes van Oost-Europa en de PRI van Mexico kunnen we eigenlijk wel zeggen dat de dagen om van zo een wurggreep te genieten geteld zijn. Omdat naast de rooskleurige verslagen van China’s snelgroeiende economie, de ontevredenheid onder de Chinese bevolking ook stijgt en dat de Chinese leiders zich er bewust van zijn. Er werd mij verteld dat niets zo angstaanjagend was voor de leiders in Beijing als de dag waarop zij ontwaakten, naar buiten keken en zagen dat 10.000 mensen protesteerden op het Plein van de Hemelse Vrede en zij er niets van begrepen, dit heeft natuurlijk betrekking op Falun Gong, en zij konden zich niet voorstellen hoe zoiets kon plaatsvinden in een land dat volledig door een dictatuur wordt gecontroleerd. Natuurlijk is dit een angstaanjagend iets in een land zoals China.
Protesten die op 4 juli begonnen, waar er een interessante ironie in te vinden is, hebben een halt toegeroepen aan de productie van een farmaceutische fabriek, vlak buiten Shangaï, de stad die bekend staat als het uitstalraam van China. Protesteerders hebben hun buik vol van de officiële corruptie en het gebrek aan verantwoordelijkheid van partijambtenaren. China is nu onderhevig aan een aantal van dergelijke protesten op het arme platteland, een thuis voor meer dan 800 miljoen mensen, die grotendeels niet delen in de economische boom van dat land. Protesteerders klagen meer en meer over incompetente en corrupte lokale overheden, landonteigeningen voor vastgoedprojecten, vervuiling en andere problemen. Jammer genoeg lezen we zelden over deze ontwikkelingen in Chinese staatsgecontroleerde media of in de Amerikaanse bedrijfspublicaties die heet staan van de Chinese koorts.
Het is natuurlijk bemoedigend voor ons om de zaadjes van democratie te zien ontluiken. Het is te betwijfelen dat de Chinese regering het voorbeeld van de Taïwanese regering zal volgen en de zaden zal laten groeien. Zoals door Annette werd aangehaald is China’s nieuwste taktiek om kritiek te smoren de vlam van het Chinese nationalisme aan te wakkeren. Het is eveneens een goede indicator, lijkt het mij, dat ze beseffen dat ze een probleem hebben en dat aan het groeien is. We hebben recentelijk kunnen zien hoe de Chinese leiders op geweldadige wijze ant-Japanse protesten orchestreerden en de zogenaamde anti-successie wet goedkeurden, dewelke hen een militaire aanval tegen Taiwan toelaat. Zoals eveneens vernoemd door Stephen dat de generaal van het Chinese Rode Leger en het hoofd van de nationale defensie universiteit journalisten vertelden dat China een nucleaire aanval tegen de V.S. dient te overwegen. Kort nadien stelde ik een eis op papier dat de Chinese regering deze opmerkingen zou afkeuren en dat de generaal in kwestie uit zijn ambt zou worden ontheven; het amendement werd toegevoegd aan de re-authorizatie van de Raad van Staten.
Vele Amerikanen zijn verstoord en verrast dat dit soort nationalistische sabeltrekken goed aanslaat in China. Zij zijn echter niet in staat om te begrijpen dat ondanks China’s recentelijke economische groei de meeste Chinezen afgesloten blijven van vele dingen uit het Westen. Amerikaanse bedrijven assisteren vaak de Chinese regering om dit zo te houden. Dit was wat ik vertelde over de keerzijde van deze economische boom en de PNHR omdat wij China niet enkel de markt van consumentengoederen dat het produceert, aanboden, maar dat wij hen eveneens hebben voorzien van de technologie om de populatie in grotere mate te controleren dan het vroeger ooit in staat was.
Microsoft’s nieuwe portal web MSN ruimte is bedoeld om mensen in China een online uitlaatklep te bieden om zichzelf uit te drukken. Maar de Chinese versie blokkeert woorden en onderwerpen die Beijing als staatsgevaarlijk beschouwt en dit is iets wat wij hen hielpen uit te bouwen. Cisco Systems, Cisco produceert technologie die aan de Chinese regering de mogelijkheid biedt om efficiënter de activiteiten van haar bevolking in de gaten te houden. Waarom niet, het is een groots contract. Verrijken we er ons allemaal niet van; zouden die bedrijven het niet goed doen met als resultaat dat de V.S. het goed doet en als resultaat wij allen elkaars handen vasthouden, naar Oprah kijken en “kum bai ah” zingen. Ik weet niet hoe dit overkomt maar sommigen begrijpen het allicht. De gebruiker probeert in deze MSN software een bericht te posten dat woorden bevat zoals democratie, vrijheid, taiwan, Falun Gong of mensenrechten en vervolgens een automatisch antwoord te zien krijgt dat deze persoon waarschuwt geen verboden taal te gebruiken.
De communistische partij in China maakt eveneens belangrijke investeringen in militaire opbouw. In feite gaf het Pentagon net haar laatste expertise vrij over de militaire opbouw; deze omvat geavanceerde vliegtuigen, onderzeeërs en 700 korte afstandsraketten. Véél meer dan China nodig heeft om Taiwan te onderdrukken. China is zich duidelijk aan het voorbereiden voor een militair conflict en wij dragen daar natuurlijk financieel aan bij. Wij voorzien hen van economische mogelijkheden om een leger te ontwikkelen dat ons zal bedreigen en zeker Taiwan bedreigde en kan mogelijk de ultieme afleiding voor ons zijn. Ik geloof ook dat China zich klaarmaakt voor een militair conflict bedoeld om haar geopolitieke doelstellingen te bewerkstelligen en deze doelstellingen zijn, geloof ik, verder dan Taïwan te zoeken; gepland als afleiding voor de kritiek op het interne beleid van de CCP. Zoals het groeiend fenomeen van protesten en petities in China. Rapporten van Chinese ambtenaren die de communistische partij verlaten, zijn zeker goed nieuws; leden van de partij over heel China die de partij verlaten. De voorstanders van democratie in China hebben de hulp nodig van vrienden over de hele wereld, mensen die staan voor een democratisch Taïwan en mensen die opkomen voor de rechten van de mens. Misschien zijn de belangrijkste mensen zoals de journalisten van The Epoch Times die verslag brengen over de misbruiken van de communistische partij en het regime van Beijing aan de Chinese en wereldbevolking; dit zijn de mensen die belangrijk zijn. Toen ik hier naar de Negen Commentaren luisterde, werd ik er door geraakt en ik ben ervan overtuigd dat ik hier niet de enige ben die geraakt is door het feit dat dit best wel eens gelijkaardig is aan een document dat enkele honderden jaren geleden, hier in de V.S. werd geschreven. En document dat in die tijd, en ik denk dat de auteur zelfs verrast was door het feit dat dit snel werd geaccepteerd, wat “Common Sense” werd geoemd en dat werd geschreven door een man met de naam Thomas Paine. Vele mensen geloofden dat het het intellect en steunpilaar was voor de revolutie in de V.S., de Revolutie tegen Groot-Brittannië. Het was ongeloofelijk hoeveel copiëen er in een korte tijd werden verkocht en het gaf mensen hoop. Ik denk dat wanneer de mensen deze verklaringen lazen, de kolonisten dit zagen, zei zeiden: “Op één welbepaalde plaats is er één iemand die bereid is om de dingen te zeggen die moeten gezegd worden, bereid is om op een ondubbelzinnige uit te leggen welke onze ergernissen zijn en de oplossingen hiervoor.” Omdat het net zoals de titel het zegt common sense (“gezond verstand”) was, dat mensen zich er op die manier mee verbonden voelden dat het uiteindelijk leidde tot één van de grootste gebeurtenissen die wereld ooit gekend heeft. De “Negen Commentaren” hebben absoluut deze mogelijkheid in zich. Zij vertellen aan de mensen dingen op een waarachtige wijze en stellen een weg voor die mensen kunnen nemen.
(…)
We kunnen dus het buitenlands beleid aanpassen, onze hoop stellen in de kracht van nieuwe ideeën en natuurlijk kunnen we bidden voor een vredevolle wereld waarbinnen deze ideeën aan iedereen voorspoed en vrede brengen. Bij deze wil ik jullie bedanken voor de gelegenheid die ik kreeg om enkele gedachten over China en het gezichtspunt van het Westen om China te benaderen. Ik wil jullie wederom bedanken omwille van het feit dat ik hier aanwezig mocht zijn.
Vragen en antwoordenVraag: congressman, ik ben net terug van Beijing waar ik voor de World Bank werk en waar ik trachtte een winstgevende kapitaalmarkt op te bouwen. Ik denk dat je je woorden ‘de DAGEN zijn geteld’ moet veranderen in ‘de JAREN zijn geteld’ en dit omwille van alle bovenvermelde redenen.
Tancredo: Dat is goed advies
De vraag gaat verder: Er zijn zes landen die geëvolueerd zijn van onderontwikkelde landen naar ontwikkelde en alle zes zijn zij onder een dictatuur gestart; Spanje, Taïwan, Korea, Signapore, Maleisië en het meest recente Chili. Zij zeggen dat de communistische partij uit haar macht wordt gezet door de middenklasse gemeenschap te ontwikkelen. Ik ben dus pro handel met China. Ik ben voor economische ontwikkeling met China omdat de gemeenschap van de middenklassen zich uiteindelijk toch zal ontwikkelen. Zij zullen het communisme eruit gooien en blijven aandringen op rechtsregels. Zij zullen een soort democratie hebben, waarschijnlijk niet dezelfde als de onze, maar het zal er zeker één zijn en ik denk dat de staatsraad juist de ontwikkeling in China het meeste vreest, en zij voelen zich er gevangen tussen omdat zij de ontwikkeling niet kunnen stoppen, maar het hen zeker jobs zal kosten. Dank u.
Antwoord: Dank u wel voor deze waarnemingen. Ik weet dat dit een standpunt van vele mensen is en u kan zeker gelijk hebben. Ik wil u echter vertellen dat het veel moeilijker is een dictator omver te werpen indien deze dictator een economische basis voorhanden heeft voor zijn volk en de zaken goed gaan. Besef dat je je niet zo erg inzet om deze verschrikkelijke situatie te beëindigen wanneer je drie stevige maaltijden per dag voorgeschoteld krijgt, een woning hebt en een job. De Chinese regering was hier aan het lobbiën omdat zij weten dat het broodnodig is om dit te bereiken om zodoende de controle over de bevolking te stabiliseren.
Ik denk dat het veel bedreigender voor hen zou zijn indien zij zich niet in in die richting konden bewegen, en het gebrek aan welvaart, de armoede die inherent is, ze zouden de instabiliteit aanmoedigen en een destabiliserende factor worden. Ik kan me niet inbeelden dat zij zo begaan zijn met wat hun eigen mensen verlangen dat ze zouden zeggen: laten we dit nu maar voor hen doen, laten we de middenklasse economie geven zodat ze ons eruit kunnen gooien. Ik kan deze redenering niet geloven omdat het zo irrationeel klinkt. Ik herken eveneens dat er een enorm verlangen in ons bestaat, voornamelijk in het Westen om aan te nemen dat deze economische macht zich zou vertalen in democratie. We willen allemaal op die manier denken daar we er allemaal geld aan verdienen. We zijn gewoon... “Het zal allemaal op zijn pootjes terechtkomen, we hebben iets meer dan 1,5 biljoen verbruikers voor onze producten.”
Maar de aantrekkelijkheid van PNHR en deze voortdurende economische druk om dichter te staan bij de communistische regering, de lokroep een basis te creëren van goedkope arbeid, waar we dan producten maken die we naar de V.S., met haar grote afzetmarkt, zullen exporteren - ik begrijp dit verlangen. Ik begrijp het verlangen van de zakenwereld om de goedkoopste arbeidskrachten te vinden zodat iedereen er voordeel uit kan halen, maar er zijn politieke implicaties. Men denkt slechts aan de winstmarge. Hoeveel kan ik eraan verdienen, hoeveel zal ik aan mijn aandeelhouders kunnen uitbetalen? Dat is ok, dat is ok. Dat is precies wat bedrijven zouden moeten doen; het uitzoeken hoe de winstmarge te verbeteren. Dat is niet mijn werk.
Mijn job is te doen wat ik denk dat nodig is, om het behoud van onze samenleving en de veiligheid van deze natie, die ik vertegenwoordig, te garanderen. Zodoende moet ik u vertellen dat ik in deze zaak niet geloof dat deze dingen ... dat wat het beste is voor bedrijven is niet noodzakelijk het beste voor de vrijheid en de veiligheid van ons land. In ieder geval apprecieer ik oprecht deze gelegenheid, daar ik meer leer van wat ik hoor dan wat jullie van mijn verhaal zouden kunnen leren, dat kan ik jullie verzekeren. Ik ben blij met deze gelegenheid; dat is meestal het geval met de meeste van de dingen die ik doe. Het lijkt erop dat ik meer bijleer dan bijdraag. Dank u om samen met jullie te kunnen leren. Dag.
Dit gesprek werd gegeven door Republikein Tom Tancredo op het forum “Een nadere kijk op China: Negen Commentaren triggeren massaresignaties van de CCP” gehouden op vrijdag 22 juli in de ‘National Press Club’ in Washington D.C..
