Het huidige Chinese sociale en economische milieu heeft twee zeer verschillende gezichten. Eerst en vooral is de kloof tussen arm en rijk enorm in China; deze sterke polarisatie wordt onmiskenbaar erkend door de rest van de wereld. Recente statistieken tonen dat het vooral functionarissen van de Chinese communistische partij zijn die hebben geprofiteerd van China's economische hervormingen, samen met hun familieleden en andere gerelateerde personen. Deze mensen vormen de parvenu's of de "nouveau riche".
Neem als voorbeeld een gezamenlijk ontworpen onderzoeksrapport over de stand van zaken in de Chinese gemeenschap en de Chinese economie, dat gepubliceerd werd in 2006. Het onderzoeksbureau van China's staatsbestuur, het onderzoeksbureau van de Partijschool, het onderzoeksbureau van het CCP Centrale Comité van het Propaganda Departement, de China Academie voor Sociale Wetenschappen en andere takken van de regering werkten mee aan dit rapport. Het rapport wees uit dat in de vijf grote financiële domeinen - buitenlandse handel, gebruik van nationale middelen, grootschalige projecten en financiële fondsen (obligaties) - het voornamelijk de kinderen zijn van hooggeplaatste functionarissen die de belangrijke posities innemen. Negentig procent van de miljardairs in China zijn kinderen van hooggeplaatste functionarissen; van hen zijn er 2900 personen die in totaal twee biljoen yuan bezitten.
In drastisch contrast tot het bovenvermelde staan minstens een miljard Chinese mensen die slechts een minimale verbetering ondervonden van de economische hervormingen. Een verhoging van hun persoonlijke inkomsten bleef uit en voor velen is de levenstandaard eerder achteruit gegaan in plaats van vooruit. Waar de meeste mensen in China over getuigen is het verkeerdelijk voorstellen van hoogontwikkelde steden, terwijl het echte China - de achtergestelde manier van leven en de armoede in enorm grote regio's van het Chinese platteland - verborgen wordt. Er is enkel welvaart in een paar steden gelegen aan de Oostkust, terwijl de levensomstandigheden voor de meeste mensen in het grootste deel van China, inclusief in de steden, onderontwikkeld en arm zijn. "Verkwijning en voorspoed" bestaan naast elkaar in China, of zoals mensen in het Westen zeggen: "Het is ofwel een feestmaal ofwel hongersnood".
Wat is de echte situatie met betrekking tot China's economie? Verschillende mensen hebben het verschillend uitgelegd. Sommigen zeggen dat China's economie te vlug aan het ontwikkelen is en zelfs oververhit is, terwijl anderen zeggen dat China's ecomonie op het punt staat in te storten. Na een zorgvuldig onderzoek van de feiten kan men vinden dat China's economie een dubbele natuur heeft met de overheidsgeleide economie van de bevoorrechte klasse die oververhit is terwijl de burgerlijke ecomonie voor het gewone volk gestagneerd is en achtergebleven.
Professor Larry Hsien-Ping Lang van de Chinese Universiteit van Hong Kong, veroorzaakte heel wat opschudding en debat door te wijzen op sommige van de tekortkomingen van China's economische hervormingen. Hij stelde vast dat China functioneert in een zeer ongewoon "tweevoudig economisch systeem".
Het beleid van de CCP "neem geld als leiddraad (GDP)" heeft de volgende resultaten voortgebracht: om politieke prestaties te bereiken en promoties te behalen zijn lokale regeringsfunctionarissen fervent bezig met het beslag leggen op land en het verkopen ervan, want hoe hoger de prijs die ze kunnen binnenhalen voor het land, hoe vlugger de GDP zal stijgen wat het meest beheerde resultaat is voor de CCP.
Plaatselijke regeringsfunctionarissen willen de immobiliënmarkt verhitten, wat dit fenomeen zal voeden evenals de andere gerelateerde markten en de ontwikkeling van projecten zal toelaten waardoor de plaatselijke functionarissen hun verwezenlijkingen kunnen tentoonspreiden. Dit is deels de reden voor het opkomen van een oververhitte markt. Lokale regeringsfunctionarissen zijn ervoor gekend dat ze op gewelddadige wijze land confisqueren van de bevolking om het te kunnen verkopen. Als resultaat hiervan verliezen steeds meer boeren hun land en zijn ze verplicht om te verhuizen. Dit zijn door de mens gecreëerde sociale problemen. Wat het krijgen van een banklening betreft zijn de vrije ondernemingen altijd in een ondergeschikte positie dus moeten zij geld lenen aan hogere interestvoeten van ondergrondse geldschieters wat de normale ontwikkeling van de burgereconomie verhindert. Met de internationalisatie is het nog moeilijker geworden om vrije ondernemingen te realiseren.
De huidige economie van de bevoorrechten is gekend als "maatjes kapitalisme" waarbij de uitvoerende macht en geld van de regeringsfunctionarissen gelijktijdig gebruikt worden. Dit is de beste bodem voor het ontstaan van corruptie. Dit in beschouwing nemend, kunnen mensen duidelijk zien dat het communistische beleidssysteem de oorzaak is van de corruptie in China - de communistische partij is de basisoorzaak van de corruptie en dit is waarom ze het probleem niet willen aanpakken en er niet in slagen het op het lossen.
Het kapitalistische Westen is gevuld met vrije ondernemingen en is werkelijk vrij, vergeleken met China's systeem dat gedomineerd wordt door uitvoerende machten. Het eerste belichaamt de geest van modern ondernemen terwijl het laatste begunstiging en monopolie voorstelt - twee fundamenteel verschillende systemen werkzaam onder de naam van "kapitalisme".
Wat de economische ontwikkeling betreft is datgene waarover het communistische regime pocht eigenlijk "maatjes kapitalisme" wat staat voor voorrechten, corruptie en abnormale economische ontwikkeling. Diegenen die er wel bij varen is nooit de gewone Chinese bevolking. Meer zelfs, de CCP's versie van kapitalisme gaat ten koste van milieuverontreiniging en vertrappelt de vitale belangen van de Chinese bevolking en zijn toekomstige generaties.
In China's tweevoudig economisch systeem zijn de grootste begunstigden altijd de communistische functionarissen, hun familieleden en vrienden geweest die slechts een klein deel van de bevolking uitmaken, terwijl het grootste deel van de Chinese bevolking, dat altijd onrechtvaardig behandeld werd, vecht om mee te kunnen met de "wegkwijnende" kant van de economie.
door Long YanBron:
http://www.clearwisdom.net/emh/articles/2007/10/22/90752.html
