Gao Zhisheng, bekend als het geweten van de Chinese balie, zag zijn advokatenkantoor gesloten op 4 november 2005, nadat hij in een open brief aan president Hu Jintao zijn beklag had gedaan over de gruwelijke misbruiken die gebeuren tegen Falun Gong beoefenaars in de Chinese detentiecentra en strafkampen. Sindsdien wordt hij dag en nacht geschaduwd. Onlangs had hij dhr. Newark van de VN op bezoek, maar dat weerhield de Chinese politie er niet van zijn auto te rammen en hem lastig te vallen.
 | Gao Zhisheng
|
|
Hu Jintao en Wen Jiabao: Geef alstublieft een antwoord op de volgende vragen
Toen ik eergisteren terugkeerde naar Peking, arriveerden ook twee vrienden van mij—Mevr.. Kong Shan en Dhr. Newark van de Verenigde Naties Hoge Commissie voor Mensenrechten. Ik ging hen bezoeken. Op weg naar het hotel bekraste een agent mijn auto die aan 80 kilometer per uur reed, terwijl ik op de tweede ringweg reed. Toen de vertegenwoordiger van Dhr. Newark dit zag gebeuren, werd zij zo bang dat zij haar ogen bedekte. Toen we een groepsfoto namen op het diner, klaagde een agent dat hij op de foto stond, met de bewering dat we afbreuk deden aan zijn mensenrechten.
Tot de twee leiders van China, Hu Jintao en Wen Jiabao:
Sinds de morgen van 20 oktober houden ongeveer 20 in officieren burgerkleding van het Openbare Veiligheidsbureau en het Politiebureau van Peking mijn familie en mij van dichtbij in de gaten. Iedere dag omringen minstens negen voertuigen de ingang van mijn huis. Op 18, 19 en 20 oktober steeg het aantal geparkeerde voertuigen buiten mijn huis tot meer dan 20. In de hoedanigheid van nationale leiders van China vraag ik u hartelijk om de volgende vragen te beantwoorden:
Ten eerste: Was u eerlijk in wat u die vermoeide jonge gezichten, die mij dag en nacht gadesloegen, vertelde over wat ik, Gao Zhisheng, echt heb gedaan? Of hebt u hen ook bedrogen?
Ten tweede: Werd die jonge politieagenten verteld dat de tactieken die u gebruikt de Chinese Grondwet en het basisprincipe van wet van China schenden! Weten zij dat dit onwettig is?
Ten derde: Hebt u deze jeugdige groep ooit verteld dat de methodes die u tegen onschuldige burgers gebruikt vuil en immoreel zijn?
Ten vierde: Hebt u deze onschuldige mensen, die ‘s nachts beven van de kou, verteld hoe laag uw methodes zijn? Weten zij dat het bedreigen van en de persoonlijke vrijheid van mijn volledige familie beperken het schandelijkste en het meest onbeschaafde is in de huidige wereld?
Ten vijfde: Hebt u ooit aan deze mensen het doel of de betekenis uitgelegd van het bespieden van mijn familie gedurende 24 uren per dag?
Ten zesde: Hebt u deze jonge politieagenten verteld dat in de ogen van het Chinese volk uw plan vuil en vernederend is?
Ik ben reeds de tweede dag op rij niet gaan joggen omdat ik zou het niet kunnen verdragen de 20 jonge officieren te kwellen die mijn voordeur bewaken! Om u de waarheid te vertellen, voel ik me bijzonder onbehaaglijk als ik ’s nachts in bed lig, denkend aan die politieagenten. Zij hebben ook families—ouders, vrouw en kinderen—en zouden het recht en de gelegenheid moeten hebben om deze koude nachten comfortabel thuis met hen te spenderen. Mijn vrouw en ik voelen ons vreselijk wanneer we in de vroege ochtend door het raam kijken en hen op en neer zien springen om zich warm te houden. Vandaag praatten we er zelfs over hoe hen warm water te drinken te geven. Deze mensen zijn mijn geliefde medeburgers, niet mijn vijand. Ik voel me zo gekwetst wanneer ze oogcontact vermijden! Ik voel hun vriendelijkheid evenals hun angst. Ik moet verhelderen dat ik enkel medelijden voor hen heb, maar geen appreciatie.
Mijne heren, wanneer de wettelijke rechten en belangen van een burger in een beschaafd land worden geschonden, wordt het schrijven van een klachtenbrief naar de nationale leiders beschouwd als zijnde belachelijk. Nochtans is dit de enige toevlucht dat de burgers van ons land hebben in dergelijke omstandigheden. Er bestaat geen enkele manier hoe eender wie van u de pijn kan begrijpen van waaraan ik lijd!
Op 18 oktober drukte ik naar u beiden mijn spijt uit door een open brief. Ik stelde bloot wat er met onze landgenoten gebeurt die hun vrijheid van geloof opeisen. Plaatselijke overheden vertrappelen de wetten van onze natie en vervolgen hen wreedaardig. Het was mijn intentie om deze informatie door te geven zodat deze schadelijke belemmeringen voor de ontwikkeling van China onmiddellijk zouden kunnen geëlimineerd worden. Op die manier kan de harmonie in China triomferen. Dit vereist de gezamenlijke inspanning van zowel u als de mensen van China. Ik was bijzonder ontgoocheld en ontmoedigd, de reactie die ik die van u ontving was nochtans juist het tegendeel.
Op 19 oktober ontving ik telefonische oproepen die mijn familie en mijzelf bedreigen. Op 20 oktober was mijn vrouw geshockeerd te ontdekken dat twee onherkenbare mannen mijn oudste dochter van 12 jaar elke dag van en naar school hadden gevolgd. Dan begonnen zij in plaats daarvan mij te volgen op 15 november. Sinds 20 november hebben [een team van] minstens drie agenten beurtelings de ingang van mijn huis en advocatenbureau bewaakt. Op de tweede dag van hun aankomst verdween de fiets, die mijn vrouw gewoonlijk gebruikt om mijn dochter van en naar school te vervoeren, geheimzinnig. Gisterenavond, onder het waakzame oog van meer dan 20 agenten, werden twee kleppen op onze nieuwe fiets gestolen en werd mijn auto bekrast.
Op 4 november schorste het Justitiebureau van Peking de vergunning voor mijn advocatenbureau voor een jaar. Toen ik de Xinjiang Provincie op 15 november verliet om een sessie van de rechtbank bij te wonen, volgden dezelfde politieagenten die mijn dochter gevolgd hadden mij tot ik in het vliegtuig zat. Toen ik aankwam gingen plaatselijke agenten verder met mij te volgen. Wat ik onvoorstelbaar vind is dat beambten in het Ministerie van Justitie de divisies in Xinjiang contacteerden om mijn familieachtergrond, politieke geloof, gedragsgeschiedenis en rechtenstudies te onderzoeken. Zij hoopten materiaal te vergaren zodat zij mij als een slecht type zouden kunnen etiketteren. Ik vind het bijzonder ironisch dat zij tactieken toepassen die identiek zijn aan de verachtelijke middelen gebruikt tijdens de Culturele Revolutie.
Eergisteren, toen ik terugkeerde in Peking, arriveerden ook twee vrienden van mij—Mevr. Kong Shan en Dhr. Newark van het Kantoor van de Hoge Commissie voor Mensenrechten van de Verenigde Naties. Ik ging hen bezoeken. Op de weg naar het hotel reed ik op de Tweede Ringweg, en schraapte een politiewagen mijn auto die 80 kilometer per uur reed. Toen de Vertegenwoordiger van Dhr. Newark dit zag gebeuren werd zij zo bang dat zij haar ogen bedekte. Toen wij een groepsfoto namen tijdens het diner, klaagde een agent omdat hij op de foto stond en zei dat wij afbreuk deden aan zijn mensenrechten.
Hun grof en misplaats gedrag shockeerde de VN werknemers. Alle gasten bekeken hun vertoning alsof het een "apenshow" was. Zij werden zo ongemanierd en zo kwaad dat Mevr. Kong Shan gedwongen werd de foto te wissen. De mensenrechtenofficieren schudden eenvoudigweg hun hoofd. Wij beëindigden vlug ons diner en vertrokken met enkele politieagenten die ons van dichtbij volgden.
Tijdens die twee dagen werd mijn omgeving overweldigd door minstens 20 voertuigen met verschillende nummerplaten die mijn verblijf omringden. Aangezien ik thuis aankwam op 20 november, was mijn huis een speeltuin voor agenten geworden. Zij koppelden ook de telefoon van mijn huis af. Wij hebben hem nog steeds hem niet kunnen gebruiken.
Zij bevalen het servicepersoneel van de gemeente naar hotels te verhuizen zodat zij er konden overnachten. De dozijnen agenten die mij dag en nacht in het oog houden zijn niet bang om gezien te worden noch om onze rustige buurt te vertoren. De mensen in mijn buurt die mij goed kennen begrijpen het krankzinnige gedrag van de regering niet. Nadat ik afgelopen nacht mijn auto parkeerde, keek mijn vrouw uit het raam en zag zeven of acht agenten gedurende meer dan een uur rond mijn auto zoeken. Niemand zou kunnen begrijpen wat zij deden. Tegen middernacht slopen ze rond de ingang van ons appartement. Ik kan niet slapen door het geluid van heen en weer bewegende voetstappen. Denken zij dat mijn familie samenzweert om de veiligheid van ons land omver te werpen onder het deken van de nacht? Sommige agenten gingen zelfs akkoord dat sommigen van hen naar extremen gingen en heel smerige dingen hebben gedaan.
Nu dat ik u beiden schrijf, zou ik een vraag willen stellen ten behoeve van mijn kind: Waarom staat u toe dat dit politieke spel verdergaat? Ik geloof niet dat iedere jonge agent een duister hart heeft, maar ik geloof dat de agent in bevel die dit aanspoorde een absoluut verdorven ziel moet hebben.
Ons kind en mijn vrouw en ik hebben het recht om dit aan u beiden te vragen: Wie geeft eigenlijk de orders om zo'n kwaadaardige dingen te doen? Ons land is niet rijk. Negenhonderd miljoen boeren leven nog steeds in heel arme omstandigheden. Door hun armoede kunnen talloze kinderen niet verdergaan met hun onderwijs. In plaats daarvan werd het zuurverdiende geld van de belastingbetalers verspild het vervolgen van zijn eigen burgers onder het bevel van een strak disciplineerde politieke organisatie zonder scrupules. Hoe kan u uw eigen geweten, uw landgenoten of de beschaafde wereld onder ogen zien?
Terwijl ik deze brief schreef ontving ik een telefoontje van een professor in het noordoosten van China. Hij gelooft dat het niet u was die het bevel gaf tot deze smerige truuks en ik ga daarmee akkoord. De kern van de kwestie is nochtans dat zo'n smerige operatie op elke plaats zou kunnen gebeuren, op elk tijdstip en met eender wie onder uw bewind. Onderschat alstublieft niet de analytische bekwaamheid van de Chinese mensen. Denk alstublieft redelijk na over de realiteit van het China van vandaag. Deze oude kwesties kunnen niet langer voortgaan. De onderdrukking tegen mij zal misschien niet beduidend genoeg zijn, maar de koppigheid om tegen hemelse principes te handelen zal enkel worden beantwoordt door de vernietigende macht van hemel.
Vóór het afsluiten van deze onwettige en smerige vervolging van mij en mijn familie, zal ik verdergaan met twee dingen te doen. Eerst zal ik zowel u als uw regering elke dag aansporen, in de vorm van een open brief naar alle beschaafde maatschappijen, om de wetten van China te handhaven. Ten tweede plan ik de twee eenheden voor de rechter te brengen die deze vervolging oplegden op mijn familie en mij.
Opnieuw met mijn hoogste achting, Gao Zhisheng, 22 november 2005
