 | | Yuan Li's verwondingen kort na de feiten (The Epoch Times) |
|
Deze misdaad, die op klaarlichte dag gebeurde in een veilige buurt in Atlanta, en niet de bedoeling had waardevolle zaken te ontvreemden, is een nieuw dieptepunt in campagne van het Chinese Communistische regime tegen de
Epoch Times.
Deze campagne resulteerde eerder al in de arrestatie van
Epoch Times medewerkers binnen China en buiten China, het systematisch stelen van de kranten (oa in de VS), pogingen om adverteerders te intimideren, druk uitoefenen om
Epoch Times reporters te weren van aangelegenheden waar Chinese overheidsfunctionarissen uitgenodigd zijn, en het bedreigen van familieleden in China van
Epoch Times medewerkers buiten China.
Daar komt bij, dat de ban op
The Epoch Times in Malaysia het gevolg is van interferentie door het Chinese regime, volgens persgroeperingen. Verder hebben de kantoren van
The Epoch Times in Sydney en Toronto vreemde enveloppen toegezonden gekregen die men verdacht gif te bevatten.
De incidenten jegens
The Epoch Times zijn verergerd sinds de publicatie van de
Negen Commentaren op de Communistische Partij in November en December van 2004. Deze artikelen hebben tot dusver 7,8 miljoen Chinezen ervan overtuigd al hun banden met de Chinese Communistische Partij (CCP) te verbreken. Interne CCP documenten stellen dat het tegenhouden van de resignatietendens topprioriteit heeft.
De bedreigingen van
Epoch Times familieleden in China hadden vermoedelijk de bedoeling te weten te komen wie de auteurs van de
Negen Commentaren zijn, en de ban in Malaysia en de incidenten in Sydney en Toronto gebeurden na de publicatie ervan.
Dit is de eerste maal dat een
Epoch Times medewerker buiten China fysiek aangevallen en beroofd werd.
Gevraagd naar het motief achter deze aanval, antwoordde John Nania, hoofdredacteur van de engelstalige
Epoch Times: “Dat ze Yuan’s twee laptops meenamen, en andere waardevollere dingen lieten liggen, is veelzeggend. De schurken die dit deden, waren op zoek naar informatie over
The Epoch Times. Dat was één motief. Het andere motief was de overduidelijke poging om Yuan, en daarbij de hele Epoch Times redactie, te terroriseren. Maar daar komt niets van in huis. We zijn allen bezorgd om Yuan, maar we zijn samen met hem vastberaden om waarheidsgetrouw nieuws uit China te blijven rapporteren, wat men ook probeert om ons tegen te houden.”
Hier volgt een verklaring die Yuan Li dezelfde namiddag aflegde toen hij het ziekenhuis verliet.
 | | Yuan Li moest 15 maal gehecht worden nadat de boeven zijn huis binnendrongen, hem vastbonden, een deken over het hoofd gooiden en hem aftuigden. (The Epoch Times) |
|
Mijn naam is Yuan Li. Ik ben 41 en werk bij The Epoch Times
. Vandaag werd ik in elkaar geslagen door boeven en mijn laptops werden gestolen.
Rond de middag, belde er iemand aan. Ik keek door het kijkgaatje en zag een Aziatische kerel van een jaar of 30, en ik deed open. Hij zei dat hij water kwam leveren. Ik zei hem dat ik geen water besteld had en vroeg of het misschien een vergissing was.
Toen ik met hem aan het praten was, verscheen er een tweede kerel van achter de hoek. Ze dwongen zich een weg binnen in mijn appartement. De ene haalde een mes tevoorschijn, en de andere een pistool. Ze zeiden me niet te bewegen. Ik begon om hulp te roepen en wou weglopen. Ze hielden me vast onder een dekbed tot ik bijna stikte. Toen begonnen ze me te slaan, vooral op mijn slapen. Ik neem aan dat ze me aftuigden met de kolf van het pistool. Ik bloedde hevig. Uiteindelijk plakten ze mijn mond, ogen en oren af met plakband die ze meegebracht hadden, en bonden mijn handen op mijn rug, en mijn benen werden ook geboeid. Ik kon helemaal niet bewegen; ik kon niet zien of roepen.
 | Het dekbed dat de schurken over Yuan Li's hoofd hielden terwijl ze hem aftuigden. Yuan bloedde hevig.
|
|
De eerste twee kerels spraken Koreaans, wat ik niet begrijp. Voor zover ik kon horen, kwamen er later nog twee andere mannen binnen, en één ervan sprak Chinees. Hij vroeg me: “Waar is je brandkast?” Hij sprak waarschijnlijk geen engels. Ze doorzochten alles boven en beneden verscheidene malen en vertrokken ongeveer een half uur later.
Ik kon me uiteindelijk bevrijden uit de elektrische kabel waarmee ze mijn benen hadden vastgebonden, en sukkelde zo de straat op. Mijn buurman zag me en belde de politie.
De politie doorzocht samen met mij mijn appartement. Twee archiefkasten waren opengebroken. Twee laptops waren verdwenen, maar niet het duurdere materiaal, zoals mijn camera’s. Ik werd naar het ziekenhuis gebracht. De wonden op mijn gezicht hadden 15 hechtingen nodig.
De buurt waar ik woon is een zeer veilige buurt. Zowel de politie als de ambulanciers vertelde me dat het de eerste keer was dat ze zoiets meemaakten en stonden versteld.
 | De boeven gingen braken twee archiefkasten open en gingen aan de haal met twee laptops.
|
|
Ik veronderstel dat dit gebeurde omdat het Chinese Communistische regime mijn computers wil vernietigen, of misschien denken ze dat ik “De Negen Commentaren” geschreven heb, en me daarom zo aanviel. De brutaliteit waarmee ze me afsloegen en de keuze van het uur (bij daglicht) toont aan dat dit een irrationele waarschuwing is, en een wraakactie.
Maar ze onderschatten me: mijn computers zijn zwaar beveiligd. Ik laat me evenmin intimideren door dit soort kleingeestige truuks. Ik zal de kwaadaardigheid van het communistische regime blijven blootleggen zoals ik dat altijd al heb gedaan, en de hele wereld zal hun misdaden kennen.
