NegenCommentaren.COM - Geen gerechtigheid op het Tiananmen Plein

Mensen verkopen op straat allerlei soorten formulieren om beroep aan te tekenen, stukken wettekst, reglementen ivm beroep- en bezoekrechten, en andere relevante papieren… Foto: The Epoch Times

PEKING - De ochtend van 30 oktober braken zowat 300 mensen door de veiligheidslinies en haastten zich naar de centrale vlaggenmast op het Tiananmen Plein. Degenen die erin slaagden zover te komen, begonnen “Onschuldig!” en “Onrechtvaardigheid!” te roepen vooraleer ze weggesleept werden door agenten zowel in burger als in uniform. Wie aangehouden werd, werd snel afgevoerd in politiewagens.

Deze bezoekers, die vanuit elke hoek van het land naar Peking afzakken, doen beroep op de overheid om hulp omwille van wantoestanden of valse beschuldigingen door de lokale corrupte overheid. In feite, hebben ze niet de oplossingen noch de eerlijke behandeling gekregen waarop zij hadden gehoopt. Integendeel, ze werden illegaal vastgehouden, gearresteerd en zelfs vervolgd. Het is duidelijk dat het deze burgers niet toegestaan is illegale toestanden aan te klagen of bekend te maken, op welke manier dan ook. Deze mensen, die in hun pogingen beroep aan te tekenen functionarissen van alle niveau's hebben aangesproken, hebben hun hoop in de Chinese regering verloren en proberen op efficiëntere wijze protest aan te tekenen of hun onvrede kenbaar te maken. In het aanzicht van situaties op leven en dood, hebben deze mensen soms drastische acties ondernomen in een poging de aandacht te richten naar plaatselijke en internationale mensenrechtensituaties.

"Het is zinloos om naar Zhongnanhai (presidentiële ambswoning in Peking) te gaan om beroep aan te tekenen; het is beter om naar Tiananmen te gaan en er te kowtowen (knielen en met het hoofd de grond raken - Red) voor de nationale vlag is efficiënter. Er zullen buitenlanders foto's van nemen en de buitenlandse media zal erover berichten," zo vertelt men hier. Hoewel men goed en wel weet dat het kowtowen voor de vlag kan resulteren in opsluiting in de gevangenis of in een werkkamp, blijft het aantal mensen dat beroep wil aantekenen al enkele weken dramatisch stijgen.

Een man deed het volgende verhaal: “We zijn met een groep van 300 man samen naar het Tiananmen Plein gekomen. Er was een vrouw bij ons die het eerst bij de vlaggenmast kwam. Ze hield zich eraan vast en schreeuwde: “Onrechtvaardigheid!” Toen kwamen er vele agenten van overal tevoorschijn en ze begonnen ons als wilden in mekaar te slaan. Wij zijn niet langer meer bang voor de dood. I vernam dat ze uit de provincie Shanxi kwam, en dat ze Yang Jin heet. Ze trachtte een autocolonne van een hoge functionaris te stoppen door ervoor neer te knielen. Ze moesten bruusk remmen, en reden haar bijna omver. Ze wilde sterven. Nu weten we niet waar ze is.”

De man ging verder: “Op 26 oktober, om 10 uur ‘s ochtends, hebben we met honderd man getracht een beroep te doen bij de Amerikaanse ambassade, maar een politiemacht van 70 man hield ons tegen en verspreidde ons. Om één uur in de namiddag, probeerden we het met 26 man opnieuw. Deze keer stonden er vele politiewagens ons op te wachten. De politie namen onze foto’s en namen ons mee naar het politiebureau. Ze hebben ons 29 uur vastgehouden zonder water, voedsel of een plaats om te slapen. Onder ons waren er mensen van 80 jaar oud, en er waren zes kinderen bij, met een leeftijd tussen drie en tien jaar oud. Er waren vijf vrouwen en één mindervalide. We hadden zo’n honger dat we op een bepaald moment de deur trachtten open te breken. We schreeuwden: “Laat ons eruit! We hebben honger! Kinderen en ouderen willen eten, wij willen ook eten! We doen een beroep op de regering, we zijn geen criminelen!”

Als antwoord kwamen politiehoofd Mr. Wang en zes andere agenten de cel binnen om rake klappen uit te delen. Eén persoon uit de provincie Jilin, nadat hij slaag had gekregen van de politie, nam zijn driejarige dochter in de armen en trachtte zichzelf het leven te benemen door met zijn hoofd tegen de muur te rammen. We hielden hem tegen, maar een van de agenten zei: “Als je dan toch dood wil, ga dan maar je gang en sla je hoofd tegen de muur!” De gehandicapte vrouw werd uit haar rolstoel geduwd op de grond. De politie gedroegen zich erger dan criminelen.”

Hij haalde een ander incident aan dat gebeurde op 9 oktober: “Er waren meer dan duizend mensen gekomen om een beroep te doen, die gearresteerd werden en met politiewagens weggevoerd. De meesten van hen kregen rake klappen. Er was een gehandicapte persoon uit Mongolië die trachtte terug te vechten. Hij werd zwaar in elkaar getimmerd en bekocht het bijna met de dood. Men plaatste ons een aantal dagen in de cel zonder naar ons om te kijken. Sommigen werden ernstig ziek. In onze groep gearresteerden waren er meer dan 20 kinderen.”

Waarom kwam deze man beroep aantekenen? Hij legt uit: “We kunnen amper overleven tegenwoordig. Ons bestaan wordt constant bedreigd. Ik kom uit de provincie Xinjiang (5000 km van Peking). Ik bedelde me een weg naar Peking zodat ik een beroep zou kunnen doen bij de overheid. Ik haal vuilnis op. De CCP (Chinese Communistische Partij) heeft alles van me weggenomen. Meer dan een miljoen dollar…weg. Tegenwoordig trekt iedereen zich terug uit de CCP. Ik ook. Ik hoop dat de CCP snel in elkaar zal storten. Op een dag, zullen ze ervoor gestraft worden. Het kan me niet schelen of ik ooit nog mijn geld terugzie. Dat doet er al lang niet meer toe. Ik kijk enkel nog uit naar de val van de CCP – de dag dat minder mensen gedwongen zullen worden te lijden.”