AUSTRALIE - Tijdens de herdenkingsplechtigheid van de slachting op het Plein Van de Hemelse Vrede van 4 juli 1989 in Beijing, trad een diplomaat van de Chinese ambassade naar voren om te getuigen over de wandaden van de CCP.
Door Baizhi, The Epoch Times - 7 juni 2005
Terwijl het aantal resignaties van de Chinese Communistische Partij (CCP) de kaap van twee miljoen overschreed, krijgt het imago van de CCP nog een klap te verwerken. Een van haar in Sydney gestationeerde diplomaten die de taak had dissidenten in het oog te houden, trok zich publiekelijk terug uit de CCP en vroeg politiek asiel aan in Australië.
 | Chen Yonglin
|
|
Chen Yonglin, voormalig diplomaat aan het Algemene Chinese Consulaat van Sydney, woonde niet alleen de herdenkingsactiviteiten bij van de slachting op het Plein van de Hemelse Vrede van 4 juni 1989, hij betrad tevens het podium en drukte publiekelijk zijn standpunt uit tegen de CCP-onderdrukking. Met opmerkelijke moed stelde hij dat hij bewijzen had van de criminele activiteiten van CCP-spionnen in Australië, dat hij hun namen wist, en dat hij deze informatie bekend zou maken aan de Australische regering.
.
Chen zei dat hij de laaste vier jaar de leiding had over het bespioneren van Chinese dissidenten. Hij kon geen vrede nemen met de onderdrukkingspolitiek van de CCP, en had daarom democratieactivisten en Falun Gong beoefenaars geholpen. Chen zei verder dat indien hij terug zou keren naar China, hij opgesloten en vervolgd zou worden.
Chen is niet de eerste om de CCP te verlaten met top secret bewijsmateriaal van China’s overzeese spionageactiviteiten. Vorig jaar in juli bracht Yuan Hongbin, voormalig directeur van de faculteit Rechten aan de Universiteit van Guizhou, reeds een klap in het aangezicht van de CCP toe, toen hij eveneens politiek asiel aanvroeg tijdens een bezoek aan het buitenland. Yuan publiceerde later vier belangrijke boeken waarin hij de misdaden van de CCP aan de kaak stelde.
De herdenkingsplechtigheden van de slachting van 4 juli waren de laatste 15 jaar treurige gelegenheden. Dit jaar zullen deze plechtigheden een ietwat bewogener karakter verkrijgen omwille van een aantal redenen.
Herdenkingsplechtigheden ter ere van Zhao Ziyang werden geboycot door de CCP. Zhao Ziyang was de voormalige CCP-Partijleider die in 1989 zijn steun aan de studentenbetogers had gegeven, en daarom uit de CCP werd gezet. Hij overleed eerder dit jaar na meer dan 15 jaar huisarrest.
Verder is er de publicatie van de “Negen Commentaren op de Communistische Partij”, een artikelenreeks van The Epoch Times die reeds twee miljoen mensen ertoe bracht zich publiekelijk te distantiëren van de CCP.
Chen’s beslissing kwam onverwachts, en was de klap op de vuurpijl van de 4 juni herdenkingsactiviteiten. Chen’s terugtrekking toont aan dat de jonge generatie CCP-functionarissen niet allemaal akkoord gaan met de onderdrukkingspolitiek van de CCP.
Wellicht zijn er nog vele anderen zoals Chen Yonglin onder de CCP-ambtenaren. Zijn moed en integriteit zouden anderen kunnen inspireren om gelijkaardige acties te ondernemen. Zullen de democratische regeringen deze moedige functionarissen die de CCP verwerpen steunen en hen politiek asiel verlenen?
